[00:02] Welkom en introductie van Leo van der Velde
Jerry Helmers: Wat leuk dat je weer luistert. Hartelijk welkom. Je bent bij Keukenkast, de podcast voor iedere vakprofessional in de keukenbranche. Mijn naam is Jerry Helmers en ik ben de presentator en gespreksleider. En wie heb ik vandaag in de studio? Leo van der Velde, de big boss van Dekker Zevenhuizen uit Zevenhuizen.
Jerry Helmers: Leo, hartelijk welkom. Heb je een goede reis gehad vanuit Zevenhuizen naar het pittoreske Weert waar we hier in de studio zitten?
Leo van der Velde: Ja, ik heb een goede reis gehad. Er was niet al te veel file, dus het kwam prima over.
Jerry Helmers: Nou, dan is tegenwoordig de dag van de gemiddelde Nederlander al goed, als je niet in de file staat. Geen regen, geen sneeuw.
Leo van der Velde: Geen regen, geen sneeuw.
[00:47] Waarom luisteraars moeten blijven luisteren
Jerry Helmers: Heel mooi. We gaan zo dadelijk nog even nader kennismaken. En voor degenen die jou onverhoopt nog niet zouden kennen, is dat natuurlijk altijd even een must om te horen wie je bent, wat je doet bij Dekker Zevenhuizen. Maar voordat we dat gaan doen, ik wil eens even van jou horen: waarom moet de luisteraar blijven luisteren? Wie moet er eigenlijk blijven luisteren? Welke belofte zal je doen? Waarom moeten mensen blijven luisteren?
Leo van der Velde: Ik denk dat Dekker een ontzettend leuk bedrijf is, een familiebedrijf. Ons motto is gewoon doen, een beetje Rotterdams. Zevenhuizen ligt ook in de buurt van Rotterdam.
Jerry Helmers: Ik hoor ook een licht Rotterdams accent. Of in ieder geval uit de hoek.
Leo van der Velde: Ik ben geboren en getogen in Den Haag. Maar misschien ben ik wel al een paar jaar beïnvloed door de collega’s. Dat het een beetje overneemt. Dus gewoon doen, buitengewoon ondernemen. En ik vind het ontzettend leuk om iets over ons familiebedrijf te vertellen. En ik denk dat het voor andere mensen ook misschien wel leuk is om naar te luisteren.
Jerry Helmers: Ja, maar waarom is het leuk om te luisteren? Welke beloften doe je? Voordat de mensen wegklikken.
Leo van der Velde: Niet wegklikken. Ik ga jullie vertellen over buitengewoon ondernemen. Wat is duurzaam ondernemen? Hoe doen wij dat? En hoe doe je dat als familiebedrijf?
Jerry Helmers: Buitengewoon ondernemen. Dus kunnen we dit ook beschouwen als een soort van ondernemerspodcast?
Leo van der Velde: Nou ja, het is een familiebedrijf. En ik geloof heel erg in familiebedrijven, omdat die altijd met continuïteit bezig zijn. Dat is heel wat anders dan als je een beursgenoteerde onderneming bent of een investeringsmaatschappij. En ik vind dat dat in de keukenbranche, dat er heel veel familiebedrijven zijn, dat maakt de manier van samenwerken wel heel erg leuk. Dus ik hoop dat er ondernemers luisteren uit de keukenbranche die denken: oh ja, dat herken ik. Of: ik ga die Leo eens bellen, want ik vind dat het niet klopt wat hij zegt. Nou, dat vind ik ook leuk.
Jerry Helmers: Kan ik nu al aan jou vragen dat je aan het einde van deze podcast bijvoorbeeld twee of drie ultieme ondernemerstips gaat geven die we in de keukenbranche kunnen gaan toepassen?
Leo van der Velde: Nou, ik weet niet hoeveel tips er zijn waar iedereen direct wat aan heeft, maar ik zal in ieder geval de tips geven van waar ons bedrijf zich mee bezighoudt en waarom wij dat zo leuk vinden.
[02:34] Stellingen over duurzaamheid, familiebedrijven en circulariteit
Jerry Helmers: Mag ik je een aantal stellingen voorleggen?
Leo van der Velde: Tuurlijk.
Jerry Helmers: En die mag je met eens of oneens beantwoorden. Of die mag je, die moet je zelfs beantwoorden, want ik neem natuurlijk geen genoegen met een blanco antwoord. Ik heb er een paar genoteerd. Komt de eerste. Een keukenspeciaalzaak die niets over duurzaamheid kan vertellen, mist straks de boot.
Leo van der Velde: Nee.
Jerry Helmers: Dus oneens zeg je dan?
Leo van der Velde: Oneens.
Jerry Helmers: Oneens. Een familiebedrijf kan sneller verduurzamen dan een groot concern.
Leo van der Velde: Ja.
Jerry Helmers: Eens?
Leo van der Velde: Eens.
Jerry Helmers: Terwijl Dekker Zevenhuizen ook best een groot concern is. Je verdwaalt daar ook al op de parkeerplaats.
Leo van der Velde: Ja, op de parkeerplaats misschien. Maar het is voor de rest een ontzettend charmant familiebedrijf.
Jerry Helmers: Charmant. Dan ben je toch een ambassadeur. De goedkoopste keuze is in de keukenbranche zelden de beste keuze.
Leo van der Velde: Dat hangt helemaal van de klant af.
Jerry Helmers: Ja, dan zeggen we dan eens of oneens.
Leo van der Velde: Oneens.
Jerry Helmers: Oneens. Misschien komen we straks nog toe aan een beetje nuanceren. Consumenten kiezen uiteindelijk toch vaker op kleur dan op duurzaamheid.
Leo van der Velde: Correct. Eens.
Jerry Helmers: Laatste. Circulariteit wordt pas interessant als de consument er niets op hoeft in te leveren.
Leo van der Velde: Eens.
Jerry Helmers: We hebben een stuk of vijf stellingen doorgenomen. Ik leg ze hier naast me neer. Ik heb uiteraard goed met je meegeschreven. We gaan eens even kijken waar we straks op gaan terugkomen. Maar als eerste, Leo van der Velde. Wie is Leo van der Velde?
[04:00] Achtergrond van Leo van der Velde
Leo van der Velde: Dat ben jij. Geboren in Den Haag. En vader van twee zoons die inmiddels 18 en 20 zijn. En allebei een kop groter. Ik ben algemeen directeur bij Dekker. En dat doe ik nu 13 jaar. En daarvoor heb ik bij MHK gezeten, een inkooporganisatie in Duitsland. En daar zat ik in het bestuur van de internationale groep. Heb ook daar rond Frankfurt gewoond. Dat was ook een heel andere managementstructuur dan dat we in Nederland kennen.
Jerry Helmers: Is in Duitsland waarschijnlijk iets formeler, is mijn inschatting.
Leo van der Velde: Formalistischer is denk ik een goede uitdrukking. En ook wat hiërarchischer.
Jerry Helmers: Bedoel je daarmee ook dat daar binnen een bedrijf meer respect is voor de mensen die in de hiërarchie boven je staan?
Leo van der Velde: Nou, ik weet niet of er meer respect is, daar twijfel ik wel aan, want ik denk dat dat niet zo is dat mensen automatisch respect hebben, maar er is wel een formaliteit en een soort van hiërarchie die we in Nederland niet zo goed kennen. Ik heb wel eens zo’n plaatje getekend toen ik bij Dekker kwam werken. Dan heb je zo’n adelaar die zit bovenaan en die schijt dan op de adelaars daaronder. En de onderlaag laat het weer aan de anderen. Dat is de managementstructuur in Duitsland, zei ik dus. En in Nederland is de managementstructuur precies andersom. De werkvloer zit er boven en die schijten alleen naar beneden toe op het moment dat ze een probleem hebben. Voor de rest lossen ze alles zelf op. Maar als de shit hits the fan, dan gaat het naar de leidinggevende. En als je aan de top zit bij een bedrijf in Nederland, krijg je eigenlijk de meeste shit over je heen. En in Duitsland krijgen ze de meeste shit. Dat is eigenlijk, plastisch gezien, een beetje een plaatje van de structuren.
Jerry Helmers: Wat heb jij liever?
Leo van der Velde: Nou, het heeft allebei voordelen. Kijk, het grote voordeel is dat in Nederland mensen dus eigenlijk zelf oplossingen zoeken, zelf problemen oplossen en eigenlijk alleen naar je toe komen als ze denken: hé, dit loopt misschien niet helemaal lekker, ik zal het eens afstemmen. En in Duitsland is het natuurlijk ook wel eens lekker als mensen gewoon uitvoeren wat je vraagt.
Jerry Helmers: Hoor ik een stille wens?
Leo van der Velde: Nou, een stille wens. Maar je hebt wel eens een keer een dag in de maand of zo dat je denkt: het was leuk geweest als het op de Duitse manier gedaan was, in plaats van dat ik dagen bezig ben.
Jerry Helmers: Durf je deze podcast nog te promoten bij al je medewerkers?
Leo van der Velde: Ja, want ik denk dat we in Nederland daardoor wel veel meer eigenaarschap hebben. Dat veel meer mensen zelf zich verantwoordelijk voelen voor iets, omdat ze ook zelf de vrijheid hebben om oplossingen te genereren. En dat werkt natuurlijk op een bepaalde manier in onze cultuur veel beter dan een wat formalistische of hiërarchische cultuur. Aan de andere kant, als je naar de Duitse cultuur kijkt, dan is als iets een beetje steady state proces is, zeg maar dus puur productie, en je moet je aan normen en regels en alles houden, dan werkt het in Duitsland wel weer goed. Vandaar dat er kwalitatief buitengewoon goede auto’s zijn.
Jerry Helmers: Pünktlich. Maar wat was voor jou de reden om over te stappen van MHK naar Dekker Zevenhuizen?
[06:55] De overstap van MHK naar Dekker Zevenhuizen
Leo van der Velde: Ik zat daar met jonge kinderen in Duitsland. En mijn vrouw vond de Duitse cultuur minder leuk dan ik. Dus die had zoiets van: ik ga terug naar Nederland met de kinderen. Toen dacht ik: nou, dan ga ik mee. Want het lijkt me niet ontzettend leuk om af en toe alleen op zaterdag en zondag het vlees te snijden. En dan is vier, vijf uur rijden natuurlijk toch te veel.
Jerry Helmers: Maar dan kwam op een gegeven moment toch Dekker Zevenhuizen in beeld. Ik bedoel, je werkte al in de keukenbranche, dus je kende het bedrijf natuurlijk al.
Leo van der Velde: Ja, ik kende Dekker. Die was in Nederland de belangrijke leverancier van MHK. Dus ik heb gewoon gezegd: ik ga terug naar Nederland. En toen kwam Jan Hogebroek, toenmalig directeur, op een gegeven moment naar me toe. Die zei: Leo, ik wil op 12-12-2012 met pensioen. En ik dacht: misschien is het wel wat voor jou. Dus toen ben ik met Dekker in gesprek gegaan, met de RvC.
Jerry Helmers: Ja, maar wat was de trigger dat je zei: ik ga dit doen voor Dekker Zevenhuizen en niet voor een ander bedrijf?
Leo van der Velde: Nou, ik kende het bedrijf, maar ik kende het natuurlijk ook niet heel goed. Ik kende een paar mensen. Ik kende Peter Hoordijk, verkoopdirecteur. Ik kende Ben van Elk en ik kende Jan Hogebroek.
Jerry Helmers: Ben van Elk is van de marketing.
Leo van der Velde: Ja, marketing, productontwikkeling, innovaties. En wat ik van Dekker altijd vond: je had altijd leuke gesprekken met die mensen. Ze dachten altijd met je mee vanuit Dekker. Als je een probleem had als inkoopclub, dan losten ze het ook samen met je op. Dus ik had wel een heel positief gevoel van een bedrijf. Die gunde je het wel om de omzet mee te doen. Dus ik dacht: nou, dan gun ik het mezelf ook wel om daar te werken.
Jerry Helmers: En ze zijn nog steeds blij met je na al die jaren?
Leo van der Velde: Dat hoop ik wel. Dat hoop ik wel.
Jerry Helmers: Dat hoop je wel. Wat heb je bereikt in die 12, 13 jaar dat je daar nu werkt?
[08:27] Groei en strategie bij Dekker
Leo van der Velde: Nou, toen ik er begon te werken, deed Dekker vooral laminaatwerkbladen. We hadden één fabriek in Zevenhuizen en we zijn met de hele organisatie gaan groeien. Dat was ook een wens van Arie Dekker. En dat vind ik wel heel erg grappig om te zeggen eigenlijk. Toen ik daar kwam werken, toen zei hij: het meest belangrijke is, want hij was toen al in de 70. Dus ik zei tegen hem: wat wil je dan met het bedrijf? Want als je er niet meer bent, moet het verkocht worden. Nee, dat moet altijd blijven bestaan. En toen zei ik: nou, daar moeten we wel wat dingen voor regelen. En toen zei hij: nou ja, maak jij je geen zorgen. Ik word 100, dus voordat jij met pensioen bent, ben ik er nog steeds. Ik zei: nou ja, dat zou zo kunnen zijn. Maar stel nou dat je volgend jaar, dan zou ik toch wel weten wat je met het bedrijf wilt. En toen zei hij: ik vind het bedrijf, het zijn de mensen. Die zijn hier altijd gekomen en die werken hier en die komen uit deze regio. En ik wil dat die continuïteit is. Iedereen moet altijd aan het werk kunnen blijven als ze hun best doen. En ik zei: nou ja, een bedrijf moet wel economisch een beetje rendabel zijn. Mensen worden steeds duurder. Dus dan moet je wel zorgen dat als je iedereen aan het werk houdt en je wil productiever worden, dan moeten we wel groeien. Ik zei: we willen ook geen Japan worden. Dat je op een gegeven moment allemaal 60-plussers hebt en geen jonge mensen. Want dan heb je demografisch gezien natuurlijk ook een issue. Ik zei: dus ja, dan moeten we ook nog aantrekkelijk zijn voor jonge mensen. Dus als er ook nog nieuwe mensen bij moeten, iedereen moet blijven werken, dan moeten we eigenlijk gaan groeien. Nou, toen is dat de strategie. Met dubbele cijfers groeien. Dus dat was eigenlijk toen, vanwege zijn drive om iedereen aan het werk te houden, was dat de groeistrategie van Dekker.
Jerry Helmers: Maar hoe is dat je gelukt?
Leo van der Velde: We hebben uiteindelijk overnames gedaan.
Jerry Helmers: We hebben het al meteen over ondernemerschap, hè?
Leo van der Velde: Ja, we hebben een aantal overnames gedaan. Ik had ontzettend veel geluk dat Erbi net failliet was gegaan toen ik bij Dekker in dienst kwam. Dus daardoor konden we Erbi overnemen, waardoor we een hele grote stap konden maken in steen. We zijn nieuwe producten gaan ontwikkelen, zoals Greengridz, wat we in de markt gepresenteerd hebben. Uiteindelijk hebben we nu in Nederland vijf fabrieken: Zevenhuizen, Alphen, Wijchen, Deurne en Serskamp. En we zijn in het buitenland actief met een deelneming in België, zelf actief op de Duitse markt.
Jerry Helmers: En met hoeveel mensen werken jullie nu in Nederland?
Leo van der Velde: 500 en een beetje.
Jerry Helmers: En een beetje. En die zijn in Zevenhuizen en omgeving een grote werkgever.
Leo van der Velde: Ja, in Zevenhuizen waren we een grote werkgever, al is het dorp de afgelopen jaren wel behoorlijk gegroeid. Het is een 50.000-gemeente geworden, dus het groeit stevig. Dus wij worden relatief een kleinere werkgever.
Jerry Helmers: Maar er werken wel meer mensen. Als je hebt, want onze luisteraars zijn vooral de keukenspeciaalzaken, de vakzaken, de showroomverkopers. Wat voor imago heeft jullie bedrijf bij hun, denk je? Ik heb het niet onderzocht, hoor. Het is een open vraag.
[10:58] Het imago van Dekker in de keukenbranche
Leo van der Velde: Nou ja, ik hoop dat dat gevoel wat ik had toen ik bij Dekker kwam werken, dat het een bedrijf is waar je een gunfactor mee hebt. Dat ze met je meedenken als je een issue hebt. Kijk, uiteindelijk vind ik de keukenbranche een ontzettend interessante branche. Waarom? Omdat, zoals Duitsers zeggen: Geschäfte werden unter Menschen gemacht. En dat geldt in de keukenbranche ook echt nog. Een keukenstudio verkoopt zijn keuken omdat die klant een goed gevoel bij die persoon heeft. Want hij kan natuurlijk een keuken overal kopen en heel veel mensen kunnen mooie ontwerpen maken. Maar waarom kopen ze bij een keukenstudio? Omdat ze het eigenlijk die persoon waarmee ze zitten gunnen. Hij heeft goed zijn best gedaan, goed geluisterd, hij heeft een snaar geraakt. Ze gunnen het hem. Dat is eigenlijk wat in de keukenbranche ervoor zorgt dat mensen hun keuken verkopen. En ik hoop dat dat ook zo in de branche is. Dat een keukenstudio met ons samenwerkt omdat hij het ons ook gunt. En natuurlijk moeten we goede prijzen hebben en een goed product en de service goed afhandelen. Maar ze moeten het je ook gunnen. Want ze kunnen het natuurlijk allemaal prima zonder je. Dan doen ze het met iemand anders die ze het wel gunnen. Dus ik hoop dat Dekker de uitstraling heeft dat wij ons best doen voor onze klant. En helpen met kleuren, inrichting, showroom.
Jerry Helmers: Nou, wat ik wilde net zeggen: de showroom, ik ben er ook regelmatig geweest. Ik persoonlijk vind het echt een prachtige showroom. Jullie wisselen ook nog wel eens van opstellingen. Dat is natuurlijk ook altijd heel erg slim om te doen. Waarom hebben jullie de keuzes gemaakt zoals jullie die hebben gemaakt? Hoe jullie de showroom hebben ingericht?
[12:22] Van showroom naar Dekker Trend Center
Leo van der Velde: Eigenlijk was het zo dat een flink aantal jaren geleden onze vertegenwoordigers met kleine frontjes naar de keukenwinkel gingen. En dan zeiden ze: dit worden de acht, negen, tien nieuwe kleuren.
Jerry Helmers: Voor dit jaar, precies.
Leo van der Velde: Ja, voor dit jaar. Dan had je een klein monstertje en dat liet je dan zien. Het zou eigenlijk wel fijn zijn als onze klanten gewoon in een wat mooiere omgeving onze spullen zouden kunnen zien. Dat we gewoon kunnen laten zien: kijk, dit is een grote plaat. Zou je die willen opnemen? En zo zou je hem neer kunnen zetten. Dus het idee was in eerste instantie: we gaan eigenlijk een showroom bouwen, zodat onze klanten naar ons toe kunnen komen en dat we daar de nieuwe collecties kunnen zien. Van Elk had toen ook een idee, die ging met Monique van der Reijden samenwerken en dat is een trendforecaster.
Jerry Helmers: Dat is trendwatcher, ja precies. Monique.
Leo van der Velde: Ja, die is hoofdredacteur van Elle Decoration bijvoorbeeld, maar die brengt ook het magazine uit voor binnenhuisarchitecten, wat op de leerscholen gebruikt wordt, wat alle trends zijn. En dat wordt ieder jaar vernieuwd. Dus ze is daar echt druk mee bezig. En hij dacht: weet je, als ik nou met haar ga beginnen en zij gaat ons laten zien wat de trends voor de komende jaren zijn, dan kunnen wij met ons productmanagement kiezen, de verkopen en een paar klanten uitnodigen en dan kunnen we zeggen: joh, wat past nou goed bij ons en niet? En wat denken we dat voor de keukens interessant is? Dan gaan we wat op een andere manier materialen kiezen. En toen kwam dus het idee: we kunnen de showroom laten zien, dan kunnen we ook trends presenteren, kunnen ook een verhaallijn eromheen doen en dan kun je misschien wat betere keuzes maken in je diverse kleuren. En dat is uiteindelijk uitgegroeid. Toen ging er een klant vragen: ik heb hier een klant en ik heb dat blad niet liggen en hij staat bij jullie in de showroom, kan die langskomen? Ja, dus dan gingen wij zorgen dat iemand van de binnendienst daarheen ging om de klant te ontvangen van onze klant, de consument. En zo is dat dan uiteindelijk uitgegroeid, dat we nu drie fulltime medewerkers hebben. En ja, keukenstudio’s sturen klanten en soms komen via de website zelf mensen toe.
Jerry Helmers: Ja, want als ik bij jullie ben, zie ik ook regelmatig consumenten een beetje daar doorheen wandelen of ze zijn dat gesprekje aan het voeren. Maar we hebben het steeds over showroom. We noemen dat toch inspiration center?
Leo van der Velde: Ja, Dekker Trend Center.
Jerry Helmers: Ah, Trend Center, dat was het.
Leo van der Velde: Dekker Trend Center. Je kunt de trends op keukenbladen zien.
Jerry Helmers: Ja, nee, maar moet ik jou nou helpen om het juiste woord te zeggen? Ik wist dat er iets, het was iets anders dan showroom.
Leo van der Velde: Ja, ik wilde jou niet corrigeren als jij over showroom begon, maar het is eigenlijk een Dekker Trend Center.
Jerry Helmers: Een Trend Center, inderdaad. Die consumenten stappen dus regelmatig bij jullie binnen. Dat heb ik inderdaad ook met eigen oog gezien. Consumenten hebben tegelijkertijd in mijn beleving ook steeds meer interesse in wat er in de hele keten gebeurt. Volgens mij kun je dat bevestigen, maar ik ben heel erg nieuwsgierig waar dat gevoel vandaan komt. Of hoe komt het dat de consument veel meer wil weten dan vroeger?
[14:57] Ketenoptimalisatie en de keuken als voorbeeld van maatwerk
Leo van der Velde: Ja, ik denk dat sowieso ketenoptimalisatie erg interessant is als je naar de keukens kijkt.
Jerry Helmers: Wacht even, ketenoptimalisatie?
Leo van der Velde: Ik zeg maar de supply chain. Wat gebeurt er van toeleverancier tot en met de consument?
Jerry Helmers: Tot en met de consument, ja.
Leo van der Velde: En ik ben in een ver verleden, voordat ik bij MHK begon, nog assistant professor aan de TU Delft geweest op supply chain management. En dat was voordat ik in de keukenbranche terechtkwam. Toen dacht ik: nou, de keukenbranche had ik ooit niet naar gekeken. Maar toen ik in de keukenbranche kwam te werken, werd het mij ontzettend duidelijk dat het een waanzinnig bijzondere branche is. Als je namelijk naar supply chain management kijkt, eind jaren 90 ging het over mass customization. Hoe kun je iets klantspecifiek maken op een industriële wijze? En dat kun je op allerlei soorten producten doen. Maar als je nou naar de keuken kijkt, dan is dat eigenlijk een prototype van mass customization. Want uiteindelijk op consumentenspecificatie maakt de ontwerper een keuken. Die wordt vervolgens geproduceerd op order, staat niet op voorraad, die wordt op order geproduceerd. En de eindassemblage vindt ook nog eens bij de consument thuis plaats. Als je een helikopter maakt, dan heb je ook een hele keten. Maar dan heb je een hele speciale ruimte waar je hem afmonteert.
Jerry Helmers: Configureren is de standaard.
Leo van der Velde: Er is niks standaards in Nederland in de keukenbranche. En dus een keukenverkoper is dus eigenlijk een ontwerper die op basis van bepaalde elementen en op de klantvragen en specificaties tot een ontzettend mooi ontwerp komt. Een functioneel ontwerp komt. En dat moet dan ook nog passen en dat moet nog geïnstalleerd worden bij die consument thuis waar die zelf soms nog komt kijken of dat goed gaat, dus onder druk. Dus eigenlijk is dat een waanzinnig interessante supply chain.
Jerry Helmers: Maar waarom wil die consument dat weten? Dat was mijn eerste vraag.
Leo van der Velde: Dus die keten is heel belangrijk en wat je nu ziet is: die consument heeft dus invloed. Want die komt in zo’n winkel en op zijn wens wordt eigenlijk het hele product samengesteld. En wat je ziet in de hele samenleving is dat mensen steeds meer geïnteresseerd zijn: waar komt het dan vandaan? Wie maakt dat? Wordt dat eerlijk geproduceerd? Straks komen die mensen in mijn huis monteren, wat voor soort mensen komen er bij mij dan straks monteren? En dat gevoel moet heel erg goed zijn. Dus er is eigenlijk wel een tendens dat mensen steeds meer geïnteresseerd zijn in hoe die keten eruitziet, waar mijn spullen vandaan komen, waar die worden gemaakt, worden die eerlijk gemaakt, zijn dat producten die geen microplastics veroorzaken, zit er geen lood in mijn water in de kraan en wie controleert dat? Mensen zijn daar wel geïnteresseerd in. Die gezondheid, wat gebeurt er in mijn leefomgeving door de spullen die ik koop?
[17:36] Kennis over de keten in de vakhandel
Jerry Helmers: Kunnen showroomverkopers dat soort vragen allemaal beantwoorden?
Leo van der Velde: Ik denk dat een showroomverkoper eigenlijk een ontwerper is. En je hebt natuurlijk verschillende soorten winkels met verschillende benaderingen. En de een positioneert zich anders dan de ander. En die spreekt daardoor ook andere klanten aan. En ik denk, ik ben eigenlijk bijzonder onder de indruk van de kwaliteit van de ontwerpers. Als je ziet, ik was twee weken geleden op een congres. Daar werd de mooiste keuken van Nederland gekozen. En als je dan ziet wat voor keukens daar voorbij komen, wat voor ontwerpen, wat voor uitdagingen daar geweest zijn. En die keukenverkopers die matchen dat eigenlijk wel aan de hand van de behoeften van de klant. En op het moment dat een klant geïnteresseerd is in bepaalde zaken, waar komt het vandaan, waar wordt het gemaakt, dan kunnen ze daarover vertellen.
Jerry Helmers: Wij proberen dat natuurlijk ook te zenden als onderdeel van die keten, om het zelf ook aan die keukenshowroomverkopers te vertellen, aan de keukenspeciaalzaken te communiceren.
Leo van der Velde: Toonzaal, dat is ook zo’n mooi woord.
Jerry Helmers: Toonzaal. Maar hoe horen jullie het doen? Want ze moeten ergens natuurlijk die kennis vandaan halen.
Leo van der Velde: Wij hebben in DTC zo’n hele wand.
Jerry Helmers: Een Dekker Trend Center?
Leo van der Velde: Ja, daar hebben we zo’n hele wand en daar laten we bijvoorbeeld zien welke materialen we hebben over ons maatschappelijk verantwoord ondernemen. Wat betekent dat? Een van de dingen die daarin speelt is natuurlijk circulaire economie. Wat betekent de Green Deal? Minder materiaal gebruiken, van afval weer nieuwe producten maken en die weer gebruiken. En dat leggen we daar uit en dan laten we al die onderdelen zien. Dit is gerecycled PET van je Spa-flesje en wat gebeurt daar dan mee? Wat wordt er dan van gemaakt? En dat laten we daar zien. En er zijn sommige ondernemers die vinden dat leuk, die laten daar die spullen met die gerecyclede materialen in hun winkel zien, die nemen een kleine wand op om het verhaal uit te leggen. En er is natuurlijk een groot verschil: sommige klantengroepen zijn meer geïnteresseerd dan anderen. In de basis is het zo dat in circulariteit, bij de consument staat niet helemaal, dat is een van je stellingen, staat zeker niet bovenaan.
Jerry Helmers: Het is ook vaak zo: als het te veel kost, dan wordt circulariteit meteen terzijde geschoven. Want mensen kunnen maar één keer hun euro’s uitgeven.
[19:46] Circulariteit, functionaliteit en prijsvergelijkbaarheid
Leo van der Velde: Ja, maar dat geldt niet alleen voor keukenbladen. Het geldt eigenlijk voor alles. Als je circulariteit en duurzame producten wil ontwikkelen, dan moet je ervoor zorgen dat die producten A, in functionaliteit goed zijn. Dat doe je ook met kleren. Natuurlijk kan je gewoon een jute zak aantrekken. Dat is misschien heel erg milieubewust, maar het zit niet zo lekker. Het staat ook niet. Dan heb je overal van die rode bultjes, dus daar word je niet blij van. En het ziet er ook niet mooi uit. Dus het is niet functioneel. Het moet functioneel zijn. Want anders is er maar een heel klein percentage van de mensen die het gaat kopen. Het moet ook zorgen dat het mooi is, want heel weinig mensen trekken een jute zak aan. Het is absoluut niet leuk om te zien. En je wil graag er leuk uitzien, je wil mooie kleren dragen. Dus functionaliteit en design is belangrijk. Dus die producten, die moeten daaraan voldoen. En het derde is: het moet prijsvergelijkbaar zijn met andere producten. Want als je niet in staat bent die producten te leveren voor een vergelijkbare prijs, maar het is tien keer zo duur, dan heb je het nadeel dat in al die gevallen, er is misschien wel 0,1% van de mensen die hele lelijke dingen wil kopen omdat het duurzaam is. En er is misschien ook wel één iemand die een totaal niet-functioneel product wil kopen. En er zijn ook mensen die kunnen zich een factor 10 betalen en willen dat. Maar dan heb je geen enkele footprint, want dan is het maar 1% van de mensen die iets koopt en heeft het ook nul effect op onze hele samenleving. Dan heeft het geen effect op CO2, heeft het nul effect op duurzaamheid. Dus het gaat erom dat het voor de grote massa interessant is.
Jerry Helmers: Maar toch wil ik weten: waar komt die behoefte bij de consument vandaan om dat allemaal te willen weten? Wat heeft dat te maken met de tijdgeest waarin we zitten?
Leo van der Velde: Ja, ik denk dat we ons langzamerhand bewust worden, en niet allemaal. Als je naar Amerika kijkt, die kunnen zich ook permitteren. De 50-, 60-plussers zijn vaak nog meer geïnteresseerd dan de middengroep in: is dat materiaal goed, is het gezond en is het eerlijk gemaakt?
Jerry Helmers: Nou, die 50-, 60-plussers, de boomers, die kunnen het betalen.
Leo van der Velde: Ja, en die willen het voor hun kinderen en kleinkinderen graag goed hebben. Ik snap ook wel dat als je je eerste huis koopt en je zit precies aan je limiet, dat dan de prijs een dominantere factor is dan de circulariteit. Maar als het net zo duur is, dan is er niemand die zegt: hé, heb je daar een product wat de boel vervuilt en de omgeving vergiftigt? Nou, doe me die maar. Als het net zo duur is, dan… Het gaat erom dat wij als industrie in staat moeten zijn producten te maken die functioneel goed zijn, die kwalitatief goed zijn. Dus die mooi zijn, want mooi is natuurlijk belangrijk als je een keuken hebt. En die niet meer kosten dan een vergelijkbaar product. En als wij dat ontwikkelen, dan wil iedereen het kopen.
[22:30] Het verhaal van duurzaamheid in de vakhandel
Jerry Helmers: Vind jij dat de vakhandel dat verhaal ook moet kunnen vertellen? Of anders gezegd: kan iedereen zomaar bij jullie klant worden?
Leo van der Velde: Twee verschillende vragen.
Jerry Helmers: Ja, maar in het verlengde van elkaar.
Leo van der Velde: Het eerste deel is: ik vind dat je als verkoper een klant niet bedweterig moet lastigvallen met iets wat jij zelf wil doen. Dus als er een klant binnenkomt en je merkt dat hij daar niet in geïnteresseerd is, maar hij is geïnteresseerd in een bepaald soort design of kleur of opstelling, of hij heeft kleine kinderen en wil een duurzame, in gebruik veilige, makkelijk te onderhouden keuken, dan moet je je daarop richten. En ik denk dat verkopers dat ook doen. Maar op het moment dat je de keuken aan het ontwerpen bent en je maakt er een opmerking over en je ziet dat de klant daar gevoelig voor is en geïnteresseerd in is, dan kun je er wel wat meer over vertellen. Want dan kan jij je misschien weer onderscheiden ten opzichte van iemand anders. Maar het moet wel zo zijn dat je moet teasen om te zien: is die klant daar wel in geïnteresseerd? Ik vind: je moet niet bedweterig mensen met een soort missionarissenverhaal naar binnen werken.
Jerry Helmers: En dan heb je het inderdaad over de communicatie tussen de keukenverkoper en de consument. Maar toch ook beredeneerd vanuit Dekker Zevenhuizen: zeggen jullie ook wel eens nee tegen een keukenspeciaalzaak, van jullie mogen geen klant bij ons worden?
Leo van der Velde: Ja, zeker als mensen hun rekening niet kunnen betalen, vinden we natuurlijk een essentieel punt. Maar iemand die bij ons klant is en die zegt: joh Leo, ik heb helemaal niks met circulaire producten, ik wil gewoon een goed product voor een goede prijs. Als dat zo is, dan zeggen wij: nou, dan moet je Greengridz hebben, want dat is het beste product voor de beste prijs. Dat het toevallig het meest circulair is, benaderen we dan bij hem niet, maar dan mag hij dat gerust verkopen.
Jerry Helmers: Iedereen is welkom.
Leo van der Velde: In de basis is iedereen natuurlijk welkom.
Jerry Helmers: Helder. Waar ik het ook met jou over wil hebben, en wat absoluut ook interessant is, denk ik, voor elke showroomverkoper: we nemen deze podcast in 2026 op. Er zijn trends. En jullie werken natuurlijk sowieso samen met een trendforecaster. Belangrijkste trends in Keukenland, materialisering.
[24:34] Trends in kleuren en materialen
Leo van der Velde: Wat heel interessant is om te zien, is dat vijf jaar geleden de meest verkochte kleuren… Ik weet nog wel, Peter Hoordijk deed een presentatie op een keukenmarktconferentie en de beamer was niet al te goed, dus je kon niet goed de details zien. De pixeltjes waren matig op de plek waar we daar zaten. Maar zag je dus vijf zwarte vlekken en er zat variatie in die vlekken, stipjes en wolkjes en een klein beetje meer grijs. Maar in de basis was vijf jaar geleden de meest verkochte kleuren eigenlijk zwart- en grijstinten. En als je nu kijkt naar wat er veel verkocht wordt, dan zie je dat dat bruintinten zijn, zandtinten zijn. En het grappige is dat we zagen dat eigenlijk het eerste ontstaan in keramiekbladen. Want vroeger werd heel veel laminaat verkocht. Toen werd composietmateriaal een tijd erg populair. Dat is nog steeds het meest populaire materiaal in de steensoorten. En op een gegeven moment kwam keramiek erbij. En keramiek is natuurlijk een gebakken tegel. Dus daar kun je op printen, dus daar kun je hele mooie natuurstenen fotograferen en erop printen. Er zit niet veel prijsverschil tussen of je iets een beetje gemêleerd, eenvoudige kleur print, of dat je er een hele wilde kwartsiet op print. En daar zag je dus dat mensen in keramiek toch wel vaak gingen kiezen voor die hele mooie, beetje…
Jerry Helmers: Piet. Ja, ik heb de kriebel in de keel. Ik pak even water. Dat is handig voor je. Waar komen die zandtinten vandaan?
Leo van der Velde: Dat weet ik eigenlijk niet. Maar wat ik wel weet, is dat er een omvorming is als het ware van mensen die denken: ja, ik vind zand mooi, ik vind bruine tinten mooi, ik vind warme kleuren mooi. Dus er is natuurlijk al een psychologische theorie die zegt: ja, in koude tijden willen mensen warme kleuren. Dus dat zou natuurlijk zo kunnen zijn dat dat een effect is. Maar je zag dan even wilde bruintinten, de grote aders met veel kleurverschillen. En nu zie je dat wat rustiger worden, maar die aardetinten, dat bruin, dat zie je er wel in. En het grappige is dat we dat dus eerst in het keramiek zagen, daarna zagen we dat in het laminaat ook komen en pas daarna zagen we dat in het composiet komen. En daar is het interessante van dat in composiet er een groot prijsverschil is tussen eenvoudig en complex composiet. Omdat je dat met robots en met meerdere mixers moet maken. Dus dat heeft met het productieproces te maken. En daar zie je dus een groot prijsverschil tussen eenvoudige kleuren en moeilijke, complexere kleuren. Maar in keramiek zie je dat niet en in laminaat zie je dat ook veel minder. En nu zie je ook in composiet die kleuren komen. Dus je ziet dus dat mensen eerst iets mooi vinden, maar dat prijs toch wel een effect daarop heeft.
Jerry Helmers: Mooi. Een andere trend in Keukenland, maar misschien wel een wereldwijde trend: artificial intelligence, technologische ontwikkelingen. Wat kun je daarover zeggen? En wat moet die showroomverkoper daar allemaal niet van weten intussen?
[27:24] Artificial intelligence en de keukenbranche
Leo van der Velde: Het is natuurlijk een waanzinnig interessante en complexe materie. En hoe gaat dat ons leven veranderen? In de marketing zie je al, iedereen kan zelf in ChatGPT iets ingeven en zien dat een tekst verbeterd wordt. En dan kan je zeggen: schrijf hem charmant of schrijf hem verkooptechnisch beter. Dus dat zie je al, dat iedereen dat gebruikt.
Jerry Helmers: Ja, het is volledig omarmd de laatste twee, drie jaar.
Leo van der Velde: Mijn kinderen hebben het ook veel gebruikt.
Jerry Helmers: Maar ik weet dat jij als general manager, als directeur, denk jij toch ook na over wat AI voor Dekker Zevenhuizen kan betekenen en dus ook voor de branche.
Leo van der Velde: Ja, het is zo dat als je ernaar kijkt, dan zie je een paar dingen die in het gebruik van AI onze processen zouden kunnen verbeteren. We hebben bijvoorbeeld een projectgroep, nu al een half jaar, en die probeert eigenlijk op basis van de tekeningen die we binnenkrijgen, die te scannen om te kijken of wij daarmee onze productconfigurators kunnen vullen. Dat je eigenlijk alle informatie die op een keukenblad staat, dat je die patroonherkenning met AI… Longfoto’s worden beter door AI gescand dan al door hele goede chirurgen. Dus je kunt patroonherkenningen krijgen om daar bijvoorbeeld kankercellen te herkennen. Nou, dan moet het ook mogelijk zijn om een tekening en ik weet dat andere partijen daarmee bezig zijn, hoe scan je de tekeningen en de informatie, zodat je eigenlijk daarmee je order verwerkt. We hebben een trainingsbot bij ons lopen, waarin we ons verkoopboek, onze onderhoudsvoorschriften, onze montagehandleiding… Die zijn door de jaren heen natuurlijk ieder jaar aangevuld en verbeterd. Die hebben we allemaal in zo’n agent gezet en dan verschillende agents eromheen geprogrammeerd om antwoorden te genereren op vragen. Nou, er komt ook wel eens een inconsequentie uit ons verkoopboek, omdat die dan een raar antwoord geeft. En het blijkt dat we tien jaar geleden dat geschreven hebben, niet verbeterd hebben. Maar hier weer iets anders geschreven, dus dat haal je eruit. Maar het helpt ook ons. We zeggen altijd wel: we willen wel de mens ertussen hebben. Dus onze binnendienstmedewerker typt de vraag in, krijgt daar het antwoord uit en kan nu nog goed beoordelen: is zo’n vraag of antwoord wel geschikt?
Jerry Helmers: Maar moet een showroomverkoper daar verstand van hebben?
Leo van der Velde: Nee, maar in de showroom kunnen ook dingen gebeuren. Als je kijkt naar: ga naar AI en zeg, ik vind deze plaatjes mooi uit Instagram en kun je voor mij een keuken ontwerpen? En dit is mijn plattegrond. Dan zie je dat in AI al gewoon keukens ontworpen worden, dat er voorstellen komen.
Jerry Helmers: Is het ook niet zo dat de consument tegenwoordig al de speciaalzaak binnenstapt met een eigen ontwerp die hij ook bij wijze van spreken in ChatGPT heeft gemaakt, dat hij zegt van: hallo beste keukenspeciaalzaak, dit is wat ik wil hebben?
Leo van der Velde: Ja, ik denk dat dat nog relatief weinig gebeurt. Maar er zijn natuurlijk veel jonge mensen die bijna alles met AI ontwikkelen en het is natuurlijk een goede mogelijkheid dat mensen op deze manier zelf met ontwerpen binnenkomen. Wat je wel heel veel hoort van de keukenstudio’s, is dat mensen binnenkomen met een soort van moodboard. Dat ze op Pinterest alles voor elkaar verzameld hebben. Van: dit vind ik mooi, een bankstijl met een schilderij en een gordijn en een vloer. En dit is de soort stijl waar ik iets in zie.
Jerry Helmers: En daar als Dekker Zevenhuizen dan toch op inspelen? Want dan is die markt aan het veranderen in de wijze waarop de consument de keuzes maakt of overwegingen maakt om tot een keuze te komen. Ja, je moet daar toch iets mee als Dekker Zevenhuizen?
Leo van der Velde: In eerste instantie is het natuurlijk zo dat de retailers daarover nadenken. Het zijn hun showrooms, het zijn hun winkels. Zij voorzien de consument van duiding om tot een goed ontwerp te komen. Heel veel dingen die je uit de AI haalt, dat is ook niet helemaal perfect. Je moet het blijven controleren. Ik heb er een keuken in laten maken voor de grap. Nou, dat is niet een werkbare keuken. En daar zaten gewoon drie kookplaten in. Dus dan denk je: ja, wat moet je daarmee? Het was niet een wens die ik had. Twee vaatwassers zou ik iedereen aanraden. Maar drie kookplaten is ook wat overdreven. Dus, en ik denk dat de mens, de gunfactor is essentieel. En AI heeft nu nog niet in ieder geval een gunfactor. Ik weet niet hoe dat eruit gaat zien in de toekomst. Maar die mens is in die keukenwinkels ontzettend belangrijk. Die creëert die gunfactor en die geeft duiding over wat wil je eigenlijk hebben, wat wil je gebruiken. En AI kan op allerlei mogelijke manieren de consument voorbereid hebben over informatie, over producten, over wat hij mooi vindt. En natuurlijk kan de vakhandel het zelf ook gebruiken om zijn informatie te gebruiken. Kennisbank, FAQ’s, bekende vragen die veel voorkomen. En dat is natuurlijk best wel lastig om die database op te bouwen. Moet je over de vraag denken en over het antwoord nadenken. Ja, nu hebben we zo’n agent waarin we alles gestopt hebben. En je kan gewoon een normale vraag stellen aan dat ding. En dan komt die met een antwoord. En dat is nu natuurlijk zeker nog niet perfect. Maar dat gaat het wel worden. Dus dat betekent ook dat die informatie ter beschikking komt voor de vakhandel. Maar op een gegeven moment is die ook ter beschikking natuurlijk voor mensen die niet vaktechnisch inhoudelijk ermee bezig zijn, dus consumenten. En dan is altijd de vraag, een gevaar: wat concludeert iemand dan van wat hij uit het systeem haalt? En dan is het weer superbelangrijk dat die verkoper, die ontwerper, dat die duiding geeft en die klant helpt, zodat die klant gevoel heeft.
[32:22] Opleiding en vakkennis van de keukenverkoper
Jerry Helmers: Leidt die verkoper zichzelf dan wel genoeg op? Die moet toch ook elke keer zijn kennis blijven bijspijkeren?
Leo van der Velde: Ja, dat is ook best veel werk.
Jerry Helmers: Maar gebeurt dat?
Leo van der Velde: Ik denk dat er ontzettend veel tijd in gespendeerd wordt in hoe maak je een ontwerp, wat voor kennis heb je van welke producten. Misschien is het nooit genoeg, maar het is echt niet makkelijk om een goede keuken te ontwerpen. Je moet die keukenboeken maar eens naast elkaar zetten en dan die werkbladen. Ons eigen boek moet je maar eens doorgaan als je een werkblad zou willen uitkiezen en waar je rekening mee moet houden als je hem ontwerpt met hoeken en randen en uitsparingen en soorten spoelbakken en kookplaten die je erin wil hebben. Nou, daar moet je echt wel een beetje verstand van zaken hebben om hem goed te kunnen verkopen en vervolgens ook goed te kunnen bestellen, zodat hij ook nog goed geïnstalleerd kan worden. Nou, natuurlijk kan AI veel, maar het zal nog wel een tijdje duren. En ik denk dat het soms wel eens onderschat wordt. Ik heb weleens mensen horen zeggen: ja, een keukenverkoper is een soort van tweedehandsautoverkoper. Ik wil niets te na zijn over autoverkopers die de beste reputatie hebben. En dat vind ik echt volledig onterecht. Als je ernaar kijkt hoeveel kennis en kunde en ondersteuning en hoe mensen blij worden als ze de keuken gekocht hebben, hoe ze dan geholpen zijn. En natuurlijk, overal heb je goede en slechte voorbeelden, maar ik denk dat het echt onderschat wordt, de kwaliteiten van keukenverkopers.
Jerry Helmers: Je bent een ware ambassadeur van elke showroom, man of vrouw. Als ik dit zo hoor, toch?
Leo van der Velde: Ik denk, kijk, als je naar de detailhandel kijkt, dan is de toegevoegde waarde van een keukenshowroom, daar kun je over twisten als je dat zou willen. Maar feitelijk doen keukenshowrooms het ontzettend goed, omdat consumenten dus blijkbaar enorm waarderen wat er in die keukenstudio plaatsvindt. Als je een elektrowinkel hebt: 20 jaar geleden had je elektrowinkels, ging je naartoe, ging je een wasmachine kopen of een tv en zo. Nou, die zijn natuurlijk allemaal weg. Zelfs de MediaMarkt en Saturn is verkocht aan een of andere Chinese superpartij, omdat alles draait om een halve procent meer of minder. Iedereen zoekt op het internet wat kan dat ding, wat kost het? En dan willen ze de goedkoopste. En de toegevoegde waarde is relatief beperkt. En de winstmarges zijn ook heel beperkt, omdat de consument niet ervaart dat hij ergens voor betaalt wat hem iets waard is. Nou, en in de keukenbranche is dat wel het geval. Daar voelt blijkbaar die consument die meerwaarde van die keukenverkoper. Dus dan kun je niet onderschatten dat zo’n keukenverkoper toch blijkbaar iets heel goeds doet.
[34:43] Koken, wonen en de keuken van de toekomst
Jerry Helmers: Oké. Wat is de belangrijkste trend, beredeneerd vanuit de consument, op het gebied van koken?
Leo van der Velde: Ja, dat is een interessante.
Jerry Helmers: Last but not least.
Leo van der Velde: Ja, als ik daaraan denk, dan moet ik even denken aan een presentatie die wij een paar weken geleden bij ons in de RvC hadden van professor Latten. Die was hoofdeconoom bij het Centraal Bureau voor de Statistiek en die had een hele analyse gemaakt van hoe de wereld eruitziet in tien jaar. Demografische ontwikkelingen, migratiegolf, clustering.
Jerry Helmers: Hij is toch degene die dat bekende boek heeft geschreven. Althans, dat zie ik toch wel regelmatig voorbij komen. Heb je het over die professor?
Leo van der Velde: Professor Latten gaat over, ik weet niet welk boek je bedoelt. Maar hij is demografische ontwikkelingen, sociaal-demografische ontwikkelingen. En hij is ook hoogleraar in Amsterdam. En die liet dus zien hoe over 10, 15 jaar eigenlijk het eruitziet. En dan zegt hij: je hebt eigenlijk clustering. Er is een enorme clustering in de Randstad, dus rond de grote steden. En die huizen moeten daar allemaal kleiner zijn, want anders wordt het veel te duur. En we gaan ook heel veel naar eenpersoonsinkomenshuishoudens. Ja, mensen scheiden of als ze oud zijn en ze gaan uit elkaar, of willen überhaupt niet meer samenwonen. Daar had hij allemaal theorieën over. En uiteindelijk krijg je een ontzettende hoeveelheid kleine woningen, 40, 50 meter groot, waar alles moet plaatsvinden. En je krijgt tweeverdieners die net aan de rand van de stad gaan wonen in een eengezinshuis. En die hebben wat meer mogelijkheden tot wat grotere keukens met kookeilanden. Maar in die 40 meter, daar moet je alles integreren. De keuken moet daar geïntegreerd worden.
Jerry Helmers: Gaan mensen meer koken? Gaan ze meer voor exotische gerechten? Gaan ze meer voor simpel? En exotisch wordt toch buiten de deur gedaan.
Leo van der Velde: Dat is dus heel grappig wat je dat zegt. Want hij zei: er zijn dus ook trends, bijvoorbeeld in New York, waarbij je ziet dat er gewoon geen keuken meer in zit. Omdat mensen in principe gewoon buiten eten. En ja, als je daar nog maar 30 vierkante meter kan betalen, ja, doe je dan nog de keuken? Hij zag hier zo de ontwikkeling eigenlijk, dat de keuken geïntegreerd wordt met het woonbereik. Dus de keuken is dan de tafel.
Jerry Helmers: Dat is toch al zo?
Leo van der Velde: Nee, maar in die kleine ruimte. Dan heb je dus niet een plek voor een hele grote keuken, want dan heb je geen plek voor een stoel of een tafel of een tv. En dus ging het ernaartoe dat je eigenlijk een ruimte had, wat een geïntegreerde ruimte is, klein, waarbij er multifunctionaliteit is van die keuken.
Jerry Helmers: Ja, dus het is wel iets meer dan een magnetron op een krukje neerzetten.
Leo van der Velde: Ja, dus bijvoorbeeld wat wij een keer gepresenteerd hebben, was een kookplaat die je onder je werkblad plakt. En nu zijn er meerdere te koop. Heel veel merken die wel verstand hebben van inductie, die hebben inmiddels dat geïntroduceerd.
Jerry Helmers: Maar als je het dan al hebt over hoe ziet de keuken van de toekomst eruit, de keuken van, noem eens wat, het jaar 2040, dan zeg je: we moeten rekening houden met het feit dat we met z’n allen kleiner gaan wonen.
Leo van der Velde: Heel veel mensen kleiner gaan wonen.
Jerry Helmers: Dat heel veel mensen kleiner gaan wonen, wat de oorzaak daarvan dan ook is. En dus de modulariteit van de verschillende onderdelen van de keukens.
Leo van der Velde: Dat keukenblad is dan ook je eettafel. Daar doe je ook spelletjes aan. Daar zit je ook aan te werken als je alleen je werk moet doen. Dus dat soort ontwikkelingen ga je dan zien. Je ziet ook dat mensen waarschijnlijk steeds minder tijd zullen gebruiken om, niet als je mensen uitnodigt, maar over het algemeen om aan te eten. Dus hoe kan je toch ook snel je eten bereiden, is een belangrijke daarin. Ik was toevallig in Osaka bij de wereldtentoonstelling en er was een presentatie over de keuken van de toekomst. En dan zag je dus een AI-gegenereerde opa, die zat in een verpleeghuis, maar die was dan als avatar aanwezig. Die zat ook aan tafel, vierde zijn verjaardag mee. En alles was eigenlijk gedigitaliseerd. Maar wat er wel was, is dat ze allemaal in de keuken rond de eettafel gezellig een verjaardag zaten te vieren. Dus het idee daarvan was eigenlijk, vanuit die Japanse filosofie, dat uiteindelijk het gemeenschappelijk zijn, of je nou fysiek aanwezig bent of als avatar virtueel aanwezig bent, dat je gezamenlijk de verjaardag van je kleinzoon viert rond een eettafel met een taart. En dus dat de keuken eigenlijk steeds meer het centrum wordt van samen doen en multifunctioneel zijn. Ja, dat soort ontwikkelingen denk ik dat je gaat zien in het brein en een keuken.
Jerry Helmers: Zo is de keuken verbindt. Koken verbindt.
Leo van der Velde: Ja, het is gewoon het centrum. En wij Dekkers zeggen altijd: het werkblad is het gezicht van uw keuken. Dus dat is ook nog het belangrijkste onderdeel. Dat wilde ik toch nog even gezegd hebben.
Jerry Helmers: Nou goed, je hebt straks nog je 90 seconden commerciële spreektijd.
Leo van der Velde: Ik zal het niet 90 keer achter elkaar herhalen.
Jerry Helmers: Nee, dat is waar. Maar die mag je zo zelf invullen. Nou, voordat we naar die 90 seconden gaan, zou ik je toch willen vragen: kunnen we hier twee of drie goede ondernemerstips delen waar die keukenspeciaalzaken morgen mee aan de slag kunnen? Of overval ik je nu met deze vraag?
[39:34] Ondernemerschap en verbinding met de omgeving
Leo van der Velde: Nee, wat ik heel belangrijk vind is: die keukenspeciaalzaken zijn vaak familieondernemingen of zijn zelfstandige ondernemers en die zijn verbindend. Ik was vorige week vrijdag, en dat vind ik wel leuk om te vertellen, bij KBC Scharnegoutum in Friesland en die bestonden 50 jaar. En de ondernemer was inmiddels bijna 80, die hield een toespraak. En zijn twee zoons, die het bedrijf al acht, negen jaar voeren, waren daar. En wat was er nog meer? Daar waren hun kinderen, die zitten op het wielrennen, die hadden een goed doel georganiseerd. En anderen gingen hardlopen, die hadden een goed doel georganiseerd. De wethouder was er, want ze kregen een oorkonde, want ze waren wereldberoemd in heel Friesland. En daar zag je een enorme verbinding eigenlijk ontstaan. En er werd geld ingezameld door hard te fietsen en hard te lopen. En dat ging naar een stichting.
Jerry Helmers: Maar wat is dan de tip?
Leo van der Velde: De verbinding met de cohesie met de omgeving. Dat je als ondernemer in het leven staat. Je geeft werkgelegenheid, je produceert mooie producten. Je bent bezig om cohesie in de samenleving te doen.
Jerry Helmers: Is dit dan een vorm van maatschappelijk verantwoord ondernemen? Dat je dus eigenlijk zegt van: beste keukenspeciaalzaak, sponsor de lokale tennisclub.
Leo van der Velde: Dat kun je doen, dat is ook prima.
Jerry Helmers: Ja, maar ik ben even op zoek naar wat je dan precies bedoelt.
Leo van der Velde: In dit geval werd er geld opgehaald om kinderen, die minder inkomen hebben, lokaal ook mee te nemen naar sportevenementen en uitjes. Maar waar het me om gaat, is dat als we allemaal meer uit elkaar drijven, dan is er geen betrokkenheid en geen cohesie. En dan hebben we allemaal eenlingen in de wereld. En dat maakt het leven niet in welzijnstermen beter.
Jerry Helmers: Maar hoe ziet dat dan concreet uit? Ik ben echt nog even op zoek naar een hele concrete tip. De podcast wordt straks afgesloten, de luisteraar denkt: oké, wat heb ik gehoord en wat ga ik morgenochtend doen?
Leo van der Velde: Wat ik enorm waardeer en wat ik dus heel graag zie bij ondernemers, is dat zij zichzelf in een netwerk plaatsen waarbij ze cohesie, betrokkenheid creëren in de omgeving waar ze zelf leven. En of dat de voetbalclub is, de tennisclub, een school, maar dat je gezamenlijk als ondernemingen bezig bent om ervoor te zorgen dat er werkgelegenheid is in de regio, dat er producten gemaakt worden, dat er scholen zijn. Dat ondernemerschap…
Jerry Helmers: Dat gebeurde toch al?
Leo van der Velde: Ja, maar dat moet je juist koesteren. Daar moet je zorgen dat je dat blijft doen en dat je niet met elkaar maar uit elkaar drijft en zuur wordt en denkt: nou, ik verkoop me wat en de rest maakt me niet zo uit, want de hele wereld is straks geen olie.
Jerry Helmers: Kortom, toon belangstelling voor je directe omgeving en doe daar iets mee.
Leo van der Velde: Ja, want je klanten zijn natuurlijk ook gewoon de mensen uit je directe omgeving. En ik denk dat, en dat doen wij als bedrijf, onze familie vindt dat belangrijk. Dat is in Zevenhuizen ook begonnen en dat proberen we op alle locaties te doen. En ik denk dat dat met je voeten in de aarde staan en betrokkenheid hebben met je omgeving, dat dat een waanzinnige meerwaarde is en ook de kwaliteit van een MKB-ondernemer, ook in de keuken.
Jerry Helmers: Dat is de eerste tip. Heb je nog een tweede ondernemerstip?
[42:27] Onderscheidend blijven als ondernemer
Leo van der Velde: Ja, een tweede ondernemerstip is iets, ik heb een paar van je podcasts teruggeluisterd en dan hoor je best wel vaak adviezen aan keukenstudio’s en dit en… Wat ik zo verschrikkelijk mooi vind, is dat er ongelooflijk veel ondernemers zijn die op hun eigen manier een verschil maken. Die zelf innovatie doen. Sommigen maken TikTok-filmpjes en zijn daar supersuccesvol mee. Anderen richten zich op duurzaamheid en maken daar een verhaal. Sommigen maken extreem mooie en dure keukens. Anderen maken het eenvoudig voor mensen om een simpele keuken bij hun te kopen. En wat ik dus ontzettend mooi vind, is die verscheidenheid in ondernemers die het allemaal op hun eigen manier doen, meerwaarde creëren voor klanten. En dat wil ik echt zeggen. Dat vind ik knap en dat vind ik goed. En dat moet je vooral blijven doen.
Jerry Helmers: Je moet niet allemaal eenheidsworsten worden. Dus de tip is: word niet een eenheidsworst.
Leo van der Velde: Dat is de tip.
Jerry Helmers: Ik probeer het een beetje al concreet te krijgen.
Leo van der Velde: Het zijn dingen die ik gewoon heel erg waardeer als ik naar die keukenbranche kijk en waar ik dus zie dat klanten dat blijkbaar waarderen, omdat ze bereid zijn om daar ook die meerwaarde in die winkels te zien. En dat je natuurlijk kan adviseren van: wij hebben prachtige, mooie, duurzame producten, koop die, want daar kan je het heel goed mee doen. En dat wij bijvoorbeeld de Color Experience ontwikkeld hebben, zodat je hele grote platen mooi kan zien in de showroom.
Jerry Helmers: Maar dat mag je gaan vertellen in de 90 seconden.
Leo van der Velde: Nee, maar ik bedoel, wij als toeleveranciers moeten er ook voor zorgen dat we de vakhandel ook ondersteunen. Met mooie presentaties, met nieuwe technieken, met mooie producten, om het makkelijk te maken.
Jerry Helmers: Maar dat mag je vertellen in de 90 seconden, want daar zijn we nu bijna bij beland. Ik noem dat altijd de commerciële spreektijd, dus ik waarschuw de luisteraars ook al van: kijk eens even, hier komt nu een stukje reclame van anderhalve minuut. Ik weet niet of je iets hebt voorbereid, maar je mag anderhalve minuut heerlijk vertellen wat je wil vertellen. Ik zal je niet onderbreken. Ik ga de klok hier ook zetten.
Leo van der Velde: O, dan kan ik het zien.
Jerry Helmers: Dus mijn vraag is uiteraard nu aan jou: ben jij klaar voor jouw 90 seconden?
Leo van der Velde: Ja, ik bereid me even geestelijk helemaal voor. En als jij zegt ja, dan ga ik vast.
[44:15] De 90 seconden commerciële spreektijd
Leo van der Velde: Bij Dekker is het de ambitie om onze klanten, medewerkers en leveranciers te laten ervaren dat we niet alleen de grootste, maar ook de beste maatwerkbladenleverancier van Europa zijn. En daarom hebben we eigenlijk twee pijlers waar ik het over wil hebben. En ik denk een deel is al behoorlijk aan bod gekomen. En dat eerste is: werken is lekker met Dekker. Werken is lekker met Dekker. En dat heeft te maken waar ik het over had met die enorme gunfactor die je moet hebben. Onze klanten hebben een gunfactor naar de consument en ik hoop dat wij een gunfactor naar onze klanten hebben en dat ze dat ook zo ervaren en dat ze dus het gevoel hebben dat het lekker werken is met Dekker. En het tweede deel wat heel belangrijk is, is: het werkt lekker bij Dekker. Want als je dat dus ziet, vroeger heb ik je verteld met Arie Dekker: iedereen moet aan het werk blijven. Maar op dit moment is het nu best lastig om aan goede medewerkers te komen, zeker in productieomgevingen. Er is natuurlijk schaarste van personeel. En hoe ga je er nou voor zorgen dat je met elkaar het gevoel hebt dat het ook fijn is om samen te werken? Dat je bepaalde gedragingen naar me toe hebt. We hebben dus een gedragskompas gemaakt waarin staat dat je je aangetrokken moet voelen tot topkwaliteit leveren. Dat betekent niet dat je perfectionistisch moet zijn, maar je moet ook niet denken: nou, nou, nou, dat was goed bedoeld. Ambitieus, durf, afgestemdheid, attent. Als je je daar in die waarden herkent, dan moet je eigenlijk de ruimte hebben om je in ons bedrijf te ontwikkelen. En dan via niet het Duitse model, maar het Nederlandse model waar we het over hadden, dat je zelf eigenaarschap neemt. En als je er meer over wil weten, kijk je op www.mydekker.com.
Jerry Helmers: Kon bijna niet gekker. Vandaag was hier de grote baas van Dekker. Ja, ik denk nu moet ik zelf ook even een rijmpje verzinnen op basis van jouw rijmpjes in jouw 90 seconden spreektijd. Je hebt iets meer dan 90 seconden genomen, maar dat vergeef ik je. Tjonge, wat kan jij vertellen? Je bent wel een echte ambassadeur van het bedrijf, heb ik het idee. Maar dat moet ook wel toch, als je in die job zit?
[46:22] Familiebedrijf, continuïteit en enthousiasme
Leo van der Velde: Ja, het is ook gewoon een waanzinnig mooi bedrijf. Daarom ook niet van gewoon doen, onze mentaliteit. Niet ook buiten je schoenen lopen, maar ook gewoon dingen aanpakken, maar buitengewoon ondernemen. En ja, het mooie is bij ons hebben de aandeelhouders bepaald dat alle winsten terug geïnvesteerd worden in de organisatie om te innoveren en duurzaam te ondernemen. En dat is natuurlijk ook wel een hele bijzondere manier dat je familie dat bepaalt eigenlijk. En dat zorgt voor die continuïteit en dat is wel fijn.
Jerry Helmers: Dan als je dan aan de top de bovenste adelaar mag zijn, zal ik het zo zeggen.
Leo van der Velde: Nou ja, of die omgedraaid is en de onderste.
Jerry Helmers: Dat mag je zelf uitvechten op de zaak, hoe die piramide is gebouwd. Maar je begrijpt wat ik bedoel. Nee, maar dat lijkt me hartstikke leuk als je elke dag bij zo’n bedrijf mag zijn die een dergelijke insteek heeft.
Leo van der Velde: Ja, het is moeilijk om niet enthousiast te zijn.
Jerry Helmers: Het is moeilijk om niet enthousiast te zijn. Ben je enthousiast over de podcast die we tot nu toe hebben opgenomen? We zijn zo’n kleine vijftig minuten, schat ik uit mijn hoofd, met elkaar in gesprek geweest.
Leo van der Velde: Ja, ik vond het gezellig om met je te kletsen erover. We waren wel een beetje aan elkaar gewaagd.
Jerry Helmers: Ik hoopte dat het een beetje interessant was ook voor de mensen. Nou ja, zou de luisteraar er nu nog zijn? Degene die nu luisteren zijn er nog, dus hartstikke bedankt voor het luisteren. Ja, dat is heel goed. Ik zeg als eerste tegen jou, Leo, hartelijk dank voor je komst hier naar de studio in Weert. En ik zeg vanzelfsprekend tegen alle luisteraars, inderdaad, bedankt voor het luisteren. Je luisterde naar Keukenkast, de podcast voor iedere vakprofessional in de keukenbranche. Natuurlijk mogelijk gemaakt door Louwers Mediagroep. Projectmanager is Folkert van der Werf. De techniek is en was, en blijft in handen van Daan Halters. Mijn naam is Jerry Helmers. Ik ben en blijf je podcastpresentator. Ik zeg nog één keer: tot de volgende keer. Bedankt voor het luisteren.
