Transcript
[00:07] Introductie van de podcast
Jerry Helmers: Dit is Keukencast, de podcast voor vakprofessionals met ambitie in de keukenbranche. In elke aflevering schuift een expert aan om de belangrijkste trends, thema’s en ontwikkelingen te bespreken. En een discussie gaan we ook niet uit de weg. Aan de keukentafel, op de keukentafel, onder de keukentafel, we doen het allemaal. Mijn naam is Jerry Helmers, ik ben jouw gastheer en presentator. Ik heet je van harte welkom. En jawel, beste luisteraars, wie zitten er in deze aflevering van Keukencast bij mij aan tafel? Ik zou bijna zeggen: niemand minder dan Martin Jansen van MiMa Agency. En aan mijn rechterzijde zit Maarten Zegstroo, keukenguru. Mag ik dat zo omschrijven, Maarten?
Maarten Zegstroo: Wat jij wil.
[00:54] Martin Jansen stelt zich voor
Jerry Helmers: Wat ik wil. Ik ga zo aan jou vragen, Maarten, of je jezelf ook even wat nader wil introduceren. Maar als eerste Martin Jansen. Voor al die mensen die onder een steen hebben geleefd in de afgelopen twintig jaar en die niet weten wie jij bent: vertel dat maar. Wie ben je? Waar kom je vandaan? En wat bracht jou in deze podcast?
Martin Jansen: Goedemorgen. Ik ben Martin Jansen, ten allereerste opa van een prachtig klein kind. Dat is het allerbelangrijkste. En we hebben een prachtig mooi bedrijf, dat heet MiMa Agency, Mooi in Maatwerk. Waarbij de hoofdzaak eigenlijk is dat we agent zijn van Ballerina Keukens in Nederland. En daarnaast met onze collega’s een volledig concept neerleggen voor het ontwerpen, invullen en begeleiden van keukenretailers, dus keukenspeciaalzaken.
[01:44] Wat betekenen mooi en maatwerk?
Jerry Helmers: Ja, wat is mooi, wat is maatwerk? Geef daar eens definities van. Wat mooi is, is een kwestie van smaak natuurlijk.
Martin Jansen: Maar daar proberen wij onze retailers mee te helpen. Ja, heb jij smaak? Mijn vrouw vindt van niet.
Jerry Helmers: Dan moeten we sowieso al even…
Martin Jansen: Ik weet wel wat mooi is, maar ik kan dat niet verzinnen. Dus daarvoor zorgen onze drie binnenhuisarchitecten, die maken mooie plannen. Omdat ook ik ervan overtuigd ben, niet alleen omdat mijn vrouw dat zegt, dat ik geen smaak heb. Maar dat dames uiteindelijk ook beter met mooie materialen en spullen om kunnen gaan.
Jerry Helmers: Oh, interessant.
Martin Jansen: En onze dames maken dan ook voorstellen. We hebben nu een prachtig project in Barneveld dat we mogen invullen. Dat zijn we nu op dit moment aan het doen. Waar we echt vanaf scratch de boel hebben beetgepakt. En die gekozen hebben voor het volledige assortiment. Dus zowel Ballerina Keukens als het volledige interieur. Als ontwerp van MiMa Mooi in Maatwerk. Daar ben ik echt heel trots op.
[02:33] Meer vrouwen in de branche
Jerry Helmers: Je zei in het voorgesprekje op deze podcastopname al: ik zou graag willen dat er meer dames in de branche zouden gaan werken. Maar dit onderstreept misschien al wat je net zegt. Omdat vrouwen uiteindelijk meer smaak hebben of daar meer zicht op hebben?
Martin Jansen: Ik denk dat uit voldoende onderzoek is gebleken dat uiteindelijk binnen de meeste huisgezinnen, de traditionele huisgezinnen, de dame de keuze bepaalt.
Jerry Helmers: Ja, die heeft de broek aan.
[02:55] Wat is maatwerk precies?
Jerry Helmers: En wat is maatwerk dan precies?
Martin Jansen: Maatwerk is omdat wij diverse materialen ook exact op maat kunnen maken. Zowel met Ballerina als met het interieurassortiment dat we hebben. En uiteindelijk maken onze dames ook voor onze keukenretailers een compleet maatconcept. We leveren niet alleen spullen, maar we helpen ze ook om de keukens te ontwikkelen.
Jerry Helmers: Ja, precies.
Martin Jansen: En de routing, zoals we dat nu voor dat prachtige project in Barneveld gedaan hebben.
[03:23] Waarom Martin in de podcast zit
Jerry Helmers: Leuk. Wat bracht jou naar deze podcast, los van het feit dat wij jou hebben uitgenodigd? Waarom zag je ervan in: ja?
Martin Jansen: Nou, Volkert vroeg me daarvoor. En Volkert van der Werf is projectmanager. En die kun je niet weigeren. Nou ja, ik heb getwijfeld. Wat ik in alles wat ik doe belangrijk vind, is dat er een klik moet zijn tussen mensen.
Jerry Helmers: Oké.
Martin Jansen: En dat vind ik… ik weet niet wat Volkert ervan vindt…
Jerry Helmers: Maar ik vind wel dat er een klik is.
Martin Jansen: Nou, Volkert zal ongetwijfeld ook deze podcast luisteren. Juichend aan de achterkant. Maar ik denk dat het… ja, dit is voor mij helemaal nieuw natuurlijk. Ik kan enorm goed lullen, zeggen de mensen om me heen. Maar dit is wel heel anders. Dus ik moet er een beetje aan wennen.
Jerry Helmers: Oké, maar wij zijn blij dat je er bent. Nogmaals, hartelijk welkom.
[04:04] Maarten Zegstroo introduceert zichzelf
Jerry Helmers: Wij kijken nu naar, ik zei het net, keukenvakgoeroe. De ultieme deskundige, Maarten Zegstroo. Wie ben jij en waarom ben jij de Johan Derksen als sidekick in deze podcast?
Maarten Zegstroo: Ja, dat komt door mijn grijze lokken ondertussen.
Jerry Helmers: Door je grijze lokken inderdaad, ja.
Maarten Zegstroo: Dus iets te veel eer, Jerry, maar dank daarvoor. Ja, ik zit nu zo ongeveer vijftien jaar in de keukenbranche als vakredacteur. En dat is eigenlijk mijn rol binnen deze branche. Een branche waar ik één jaar weg ben geweest. En niet heel gauw weer terug wilde, omdat ik het gewoon miste. Het is eigenlijk een hele leuke branche.
Jerry Helmers: Waarom is het zo leuk, het keukenvak?
Maarten Zegstroo: Nou, het is kleinschaliger dan je denkt. Ons kent ons.
Jerry Helmers: Ons kent ons.
Maarten Zegstroo: Mensen gunnen elkaar ook wel veel. Het is een branche die altijd in beweging is. Niet altijd even snel, maar er zijn wel altijd veranderingen. En ik vind vooral de mensen die daarin werken mensen die van het vak houden. En dat maakt het vak mooi.
[05:15] De eerste stellingen
Jerry Helmers: Daar ben ik wel heel benieuwd naar of Martin daar straks op zou willen reageren. Ik heb het idee dat Martin daar misschien toch een iets andere blik op heeft, daar gaan we later op terugkomen. We horen jou straks gewoon inbreken wanneer je wil inbreken, maar je hebt sowieso je vaste menu ergens in het midden van deze podcast, je gesproken column, Maarten’s menu. Wij weten natuurlijk ook niet wat je allemaal gaat zeggen en daar gaan we dan op reageren. Ik kijk weer naar mijn andere gesprekspartner hier aan tafel. Martin, ik ga jou een aantal stellingen voorleggen waar je met eens of oneens op mag reageren. Ben je daar klaar voor?
Martin Jansen: Ik denk het, ja.
Jerry Helmers: Martin, stelling één: klant is koning geldt niet meer in de keukenbranche. Eens of oneens?
Martin Jansen: Oneens.
Jerry Helmers: Heb ik nog een stelling voor je. Een mooie keuken verkoopt zichzelf.
Martin Jansen: Eens.
Jerry Helmers: Daar ben je het mee eens. En nog een stelling. Consumenten weten eigenlijk helemaal niet wat maatwerk echt betekent.
Martin Jansen: Eens.
Jerry Helmers: Eens. Ik zag toch enige twijfel bij een aantal stellingen? Of wil je al op iets terugkomen?
Martin Jansen: Ja, je kunt het niet voor de groep, zoals jij het omschrijft, natuurlijk voor de honderd procent eens of oneens zeggen.
Jerry Helmers: Ja, dat is het lastige, zo’n dilemma.
Andere spreker: Je moet een keuze maken.
[06:46] De veranderende consument
Martin Jansen: Als wij samen de onderwerpen in ons korte telefoongesprekje besproken hebben, dan zou ik op die eerste natuurlijk eens moeten zeggen.
Jerry Helmers: Ja, maar je hebt oneens gezegd.
Martin Jansen: Ja, omdat het merendeel van onze klanten, onze klanten, de keukenspeciaalzaak, allemaal hardwerkende zelfstandigen zijn die er echt wel voor gaan. Maar je ziet, ik denk dat het voornaamste is dat de markt enorm verandert en de consument verandert.
Jerry Helmers: Waar verandert de consument?
Martin Jansen: Die denkt voornamelijk op digitaal gebied al zoveel goede informatie te krijgen, dat dat dan ook automatisch de waarheid is.
Jerry Helmers: Bedoel je dan bijvoorbeeld dat consumenten de keukenspeciaalzaak binnenstappen met een plaatje dat ze zelf hebben gegenereerd op AI, artificial intelligence bijvoorbeeld, en dan zeggen van: beste keukenshowroomverkoper, dit wil ik hebben?
Martin Jansen: Dat wordt natuurlijk massaal de markt opgegooid als iets wat een consument zou willen. Onze directeur-eigenaar – of niet onze, maar degene waar wij mee samenwerken van Ballerina – die man is 83 jaar oud. Die praat graag natuurlijk over omzet, maar hij praat nog veel liever over de reclamatiefactor. Dus hoeveel service heb je bij een keuken? Dat vindt hij nog veel belangrijker, veel meer dan omzet. Omdat een Duitser natuurlijk veel wil verkopen, maar er ook voor wil zorgen dat hij zo min mogelijk moet naleveren. En daar zit Ballerina natuurlijk – eigen parochie – maar we zijn al zes keer uitgeroepen tot best presterende fabrikant. En dat werkt hij samen met mevrouw Brinkmeijer en de rest uit. Dat werk komt ergens vandaan. Ja, ze doen hun best. En dat Duitse punctuele helpt dan toch wel. Alleen zie je nu in deze tijd, met de huidige materialen die er zijn – die natuurlijk steeds meer op het interieur aansluiten – dat die vele malen kwetsbaarder zijn dan de minder mooie materialen die we vroeger verkochten.
[08:30] Wat Nederland van Duitsland kan leren
Jerry Helmers: Begrijp ik nou dat wij hier in Nederland dus iets kunnen leren van hoe ze het in Duitsland doen?
Martin Jansen: Nee. Je gaf wel een compliment aan hoe het in Duitsland gebeurt, over punctualiteit. Ja, wij zeggen altijd maar: de Italianen verzinnen het en dan proberen de Duitsers het goed te maken. En op een of andere manier, of de tijd nou goed is of slecht wordt, dat kleine kikkerlandje wordt toch altijd als een soort van eerste afzetland gebruikt. Ze vinden het nog steeds belangrijk: hoe doet Nederland het dan? Ik heb ooit vroeger bij een andere keukenleverancier gewerkt en die verbaasde zich toen al waarom er zoveel keukens naar Nederland gingen, naar zo’n klein landje. Die zei een beetje grappig tegen mij: brengen wij die de grens over? Flikkeren die aan de andere kant in de zee of zo? Want Nederland is natuurlijk tachtig keer kleiner dan Duitsland. En als je dan ziet hoeveel hier naartoe gaat… dat zie je ook als je door Duitsland of België rijdt. Daar besteden ze natuurlijk veel meer tijd en geld aan. En niet alleen aan de buitenkant van het huis, maar ook het interieur. Dat vinden we echt belangrijk.
Jerry Helmers: Ja, gelukkig maar.
[09:28] Chagrijnige gezichten in de showroom
Jerry Helmers: En toch is het inderdaad verrassend. Je zei in het voorgesprek: ik zie te veel chagrijnige mensen in de showroom, maar er wordt toch heel veel verkocht hier in Nederland. Ik kijk meteen even naar Maarten. Wat is jouw ervaring als je kijkt naar hoe het gaat in de showrooms van Nederland? Ik zie te veel chagrijnige mensen. Nou, eens of oneens? Uitspraak van Martin in het voorgesprekje dat ik met hem had.
Maarten Zegstroo: Daar moet je even over nadenken. Ja, ik denk dat ik het daar wel mee eens ben, ja.
Jerry Helmers: Leg eens uit.
Maarten Zegstroo: Ik vind het moppergehalte vrij hoog. Ontstaat er wel altijd ergens, alleen op een gegeven moment moet het glas ook weer half vol worden. En over het algemeen, klinkt het misschien te streng, maar er zijn een aantal retailers waarbij het glas altijd half leeg blijft.
[10:23] Klanten, frustraties en flexibiliteit
Jerry Helmers: Wat bedoel je daar dan mee? Zijn consumenten en klanten te lastig? Martin, breek in als je hierop wil reageren.
Maarten Zegstroo: Ik denk dat het heel makkelijk is, en ik denk dat het ook een onderdeel van de maatschappij is tegenwoordig, dat we allemaal weten hoe we moeten constateren en dat we niet begrijpen dat aan de voorkant altijd verkeerde inschattingen of foutjes gemaakt kunnen worden.
Jerry Helmers: Maar maak het eens concreter. We hebben keukenspeciaalzaken, daar nieuwe chagrijnige gezichten. Wat is daar aan de hand in keukenspeciaalzaak X?
Martin Jansen: Ik denk dat het voornamelijk bij de keukenspeciaalzaken… je moet inbreken.
Jerry Helmers: Ja, ja, heel graag.
Martin Jansen: Als iemand kan mopperen, dan ben ik het wel bijvoorbeeld, als dat zou kunnen zijn. Alleen, ik verlaat het dan… we vergelijken met de lerarengroep en dan zal ik wel weer iemand op z’n teen trappen natuurlijk. De klanten, en dan zie ik de leerlingen, maar als klanten, die zijn natuurlijk allemaal veranderd. En bij de leerlingen dan voornamelijk de ouders, die zijn natuurlijk allemaal mondiger geworden. En de een vindt dan dat hij zijn volledige fatsoen aan de kant kan zetten en maar kan zeggen wat hij wil en erop afgaat. Maar feitelijk heb jij ervoor gekozen om een keukenspeciaalzaak te gaan beginnen of leraar te worden. Dan moet je niet de hele dag liggen zeiken, of je moet je plan trekken en iets anders gaan doen. Je zult moeten handelen met de situatie zoals die ligt.
Jerry Helmers: Zeg je dan dat er te weinig flexibiliteit is binnen dat ondernemerschap van zo’n keukenspeciaalzaak?
Martin Jansen: Ik denk dat natuurlijk een keukenspeciaalzaak, in vergelijking met een leraar, een ondernemer is. En die heeft van alles op zijn nek. Die krijgt de problemen van de leverancier, want die worden bij hem geleverd. Die krijgt de problemen van zijn monteur, van de consument, noem alles maar op wat er bestaat. En met de gekkigheid… laten we corona even snel vergeten, maar nog heel even snel erbij halen wat er toen gebeurd is…
Jerry Helmers: Ja, je bedoelt dat het niet te handelen is geweest?
Martin Jansen: Bijvoorbeeld. Maar ook doordat fabrikanten… wij zaten bijvoorbeeld op 21, 22 weken levertijd, waar wij normaal vier tot vijf weken levertijd hebben. Of stoomovens of ovens die een jaar later nog niet er waren. En dan is je consument niet lastig, maar als die een jaar later nog niks heeft, dan moet jij er als retailer natuurlijk maar mee.
[12:23] Retailer en leverancier als team
Jerry Helmers: Ja, de consument heeft toch een punt uiteindelijk, Maarten? Als hij zo lang moet wachten op zijn keuken.
Maarten Zegstroo: Absoluut een punt. En dat is het ook. En de klanten zijn veeleisender geworden. Maar dat geldt ook voor de samenhang en de samenwerking tussen een leverancier en een keukenretailer.
Jerry Helmers: Gevoelsmatig, ik als halve buitenstaander, als keukenguru…
Maarten Zegstroo: Ho, ho, ho. Ik zei het al, je bent de Johan Derksen van deze podcast.
Jerry Helmers: Dus ik mag mopperen toch? Nee, maar je bent geen halve buitenstaander, je bent een hele binnenstaander.
Maarten Zegstroo: Wat ik de afgelopen decennia, decennium, heb opgemerkt is dat het vanuit mijn perceptie zo is geworden dat de retailer meer klant is geworden, echt een echte klant van de leverancier, en niet meer samen het pad bewandelen. En die strengheid onderling is in mijn ogen toegenomen.
Jerry Helmers: En strengheid, wat bedoel je met…
Maarten Zegstroo: Als iets misgaat, dan heb je het niet samen mis gedaan, maar dan: de ander heeft het fout.
Jerry Helmers: Herken je dat, Martin? Is dat heel strak van: we schuiven de verantwoordelijkheid naar iemand anders in de keten?
Martin Jansen: Dat is natuurlijk… ik kan me dat voorstellen, die druk die alleen maar toeneemt. Dan kun je niet nog een keer een druppeltje erbij hebben. Dan leg je graag de schuld bij de ander.
Maarten Zegstroo: Er was meer een teamspirit tussen leverancier en keukenretail. En nu zie je steeds meer, ook door nieuw bloed in de branche, dat er een kleine wijziging komt. Dat het meer klant en leverancier wordt, zeg maar.
Martin Jansen: Maar kom je met je punt?
Maarten Zegstroo: Nee, vertel.
Martin Jansen: Ik praat alleen van eigen broekje natuurlijk. En ik ben er ook van overtuigd dat we, als ik dan toch een beetje voor mezelf mag praten, daarom goede resultaten hebben. Omdat de dealer ook weet dat als er shit is of ellende, of die service is nog steeds niet opgelost, dan belt hij ook een van ons. Zodat wij ons met de consument kunnen verbinden om het uiteindelijk op te pakken. Dat wil niet zeggen dat er bij Ballerina ook genoeg misgaat. Maar ze weten: we moeten alleen met z’n allen de instelling hebben dat het niet om het probleem gaat, maar om de oplossing. En als zo’n consument weet dat de leverancier zich meldt, dan is er niemand die z’n kop in het zand steekt en dan hebben ze ook het gevoel dat het serieus beter opgepakt wordt.
[14:50] Eerste tip voor de keukenspeciaalzaak
Jerry Helmers: Kun je dat eens vertalen, of jullie samen misschien, naar twee of drie tips voor de keukenspeciaalzaak? Want we hebben het hier over hoe verkoop je, hoe lever je service, hoe vul je je eigen ondernemerschap in, hoe kun je je bestaansrecht voor je eigen keukenspeciaalzaak garanderen. Daar hebben we het in de rode draad over. Kunnen jullie eens twee of drie tips samen verzinnen waar de keukenspeciaalzaak wat mee kan? Dus die mensen die luisteren naar de podcast, die klikken op een gegeven moment weg, want we zijn klaar en dan moeten ze aan de slag. Ik geef Maarten de eerste. Geef ons een hele concrete tip.
Maarten Zegstroo: Ja, dat is een goeie. En daar wil ik nog even kort op aanhaken op wat Martin ook aangeeft. Het zegt wat als retailers aan mij vertellen dat bijvoorbeeld een Quooker zijn aftersales heel goed voor elkaar heeft. Ja, dat zit in uw USP en dat is eigenlijk een beetje wat ik ermee bedoel. Ik kan mij voorstellen dat je als retailer niet altijd zit te wachten om te kiezen voor andere merken. Het verloop daarvan is dus niet zo heel groot, proef ik. Maar ik kan me wel voorstellen dat je daar eventueel behoefte aan zou kunnen hebben op het moment dat aftersales bij een ander beter is.
Jerry Helmers: Wat is dan de tip die je hiermee zou willen geven?
Maarten Zegstroo: Oren en ogen open houden en kijken waar de aftersales van een bepaalde leverancier iets beter voor elkaar is dan bij de ander. En kies dan misschien voor dat merk.
Jerry Helmers: Dus wees kritisch op je leverancier.
Maarten Zegstroo: Ja, klopt. Om die zorg.
[16:24] Service en communicatie als sleutelfactoren
Martin Jansen: Ja, klopt. Om een boodschap, net als voor de consument, is: kijk een stukje verder dan de prijs. De consument gaat natuurlijk op bezoek bij een retailer en die gaat ervan uit dat wat hij ook verkocht wordt, dat daar natuurlijk altijd een stukje service aan zit. Maar dat is natuurlijk niet voor iedere keukenspeciaalzaak…
Jerry Helmers: Leg eens uit, wat is service dan?
Martin Jansen: Je melden op het moment dat die klant eraan toe is. Dan een stukje communicatie, klantcontact. Wij zijn natuurlijk de agent voor Ballerina Nederland en daarnaast hebben we een agentschap of een samenwerking met diverse fabrikanten uit Europa voor interieur. Als je kijkt naar de algemene mentaliteit binnen de interieurbranche of binnen de keukenbranche: wij hebben keukens geleerd dat wij, zoals ik dat mooi zeg, doen wat we zeggen. En dat klinkt heel simpel, maar dat kun je bijna niet…
Jerry Helmers: Maar is dat dan ook de tip die je wil geven aan de keukenspeciaalzaak? In de communicatie, in de verkoop naar de markt, naar de consumenten: doe gewoon eens een keer wat je zegt.
Martin Jansen: Nou lijkt het erop dat natuurlijk al die keukenspeciaalzaken dat niet doen. Maar gelukkig zijn er veel die dat wel doen. Maar in hun drukte kan ik me voorstellen dat ze wat vergeten. Ik merk dat bij ons natuurlijk ook regelmatig. Als wij intern met elkaar de afspraak hebben liggen dat als iemand iets vraagt aan de ander… Als een klant aan mij vraagt: kan een van jullie mij benaderen, contact opnemen, die wil met een plan door een kooi of ik wil een plan voor onze winkel… en ik leg dat de dag daarna bij de meiden neer, dan hebben wij met elkaar afgesproken dat binnen een dag of uiterlijk de volgende dag met die klant gebeld wordt. Ook al staat de afspraak pas over twaalf dagen, dat je niet over een week niet gebeld hebt.
Jerry Helmers: Communicatie is het sleutelwoord en de succesfactor?
Martin Jansen: Nou, ik denk dat… kijk, zo’n consument gaat er natuurlijk vanuit, en ook zo’n retailer, als je met iemand in zee gaat, dat communicatie altijd wel lukt.
Jerry Helmers: Ja, ja.
Martin Jansen: Dat is niet zo.
[18:08] Het imagoprobleem van de keukenbranche
Jerry Helmers: Gek, toch? Ik kijk jullie bijna aan. Toch is het imago van de keukenbranche bij de consumenten niet echt geweldig. Heel kort eigen verhaal: een aantal jaar geleden moest mijn moeder verplicht verhuizen van het ene appartementengebouw naar een ander appartementengebouw. Het oude appartementengebouw ging tegen de vlakte, dus dan is het lastig om daar te blijven wonen. Goed, nieuw appartement. Ik ben met mijn moeder meegegaan naar een keukenspeciaalzaak, want er moest natuurlijk een keuken worden uitgezocht. En ik heb twee, drie keer gehad in die verschillende keukenspeciaalzaken dat we in de maling werden genomen. Of dat nou zat in dat we niet echt aandacht voelden, of dat er niet echt naar ons werd geluisterd. Maar wij hadden wel het gevoel in al die zaken van: er moest even snel een keuken worden verkocht. Is dit herkenbaar of is mijn verhaal zo uniek dat het niet relevant is voordat iedereen zich persoonlijk aangesproken voelt?
Martin Jansen: Voor mijn klanten ook geen namen hier. Ik noem geen… ik wilde bijna vragen welke zaken waren dat? Het is wel heel erg. En waar? Het is heel erg of het nou waar is of niet, maar een consument komt dan met een soort van voorzichtigheid binnen. Voordat hij de deur aangeraakt heeft, heeft hij al het gevoel dat hij belazerd wordt, om het maar even gechargeerd te vertellen. En daar zijn we allemaal bij geweest, ik ook. Ja, het misschien ook wel. Wat kunnen we daar nou aan doen? Die klant zich thuis laten voelen.
Jerry Helmers: En hoe doe je dat concreet? Ik kijk ook Maarten aan. Jij bent keukenguru.
[19:32] Transparantie en prijsopbouw
Maarten Zegstroo: Ik denk dat de uitdaging voornamelijk ligt, en dat zie je wel een verandering in komen, in de transparantie qua prijzen. Ik denk dat als ik naar mijn… ik ben ondertussen vijftien jaar in deze branche. Dus toen ik begon had ik al mijn vrienden die huizen gingen kopen en kinderen kregen en dat soort dingen. En dan kom je ook in aanraking met onderwerpen die jij net aankaart. Vergelijkbare verhalen.
Jerry Helmers: Vergelijkbare verhalen.
Maarten Zegstroo: En die zitten hem voornamelijk in dat ze het idee hebben dat ze in de maling worden genomen. En sommige voorbeelden die ik gehoord heb, was achteraf de conclusie dat ze niet in de maling zijn genomen, maar dat ze het gevoel hebben dat ze in de maling zijn genomen. En daar ligt het probleem. En dat is ook wat Martin zegt: elke negatieve zin die je hier zegt geldt niet voor iedereen. Maar stel…
Jerry Helmers: Jij bent manager van zo’n keukenspeciaalzaak. Hoe zou je dat dan communiceren naar je eigen medewerkers? Hoe motiveer je ze zodat die consumenten niet dat gevoel krijgen?
Maarten Zegstroo: Ik heb ooit eens een artikel geschreven over het succes van iPhone. Of je die nu haalt in Den Helder of in Maastricht, die zijn overal net zo duur. Dat vind ik ook, dat als je een Ballerina-keuken haalt in Den Helder en het is hetzelfde materiaal en hetzelfde serienummer, dan moet die in mijn ogen net zo duur zijn in Den Helder als dat hij in Maastricht is. En daar ligt denk ik voor de branche de uitdaging, want ik denk dat we wel al die kant op bewegen. Alleen de consumenten denken van niet en dat heeft ook met het verleden te maken. En hoe we dat veranderen, dat is een goede vraag.
Jerry Helmers: Ja, maar dat weet je. Daar wil ik wel een antwoord van jou op hebben.
Maarten Zegstroo: Ja, door vol te houden, door transparantie te bieden.
Jerry Helmers: Transparantie vind ik echt ook een dooddoener. Dat vind ik echt een cliché. Wat is nou transparantie? Dit is een beetje managementtaal.
Maarten Zegstroo: Ja, dat klopt.
Jerry Helmers: Ik wil echt even iets concreets worden. Want al die mensen in Nederland die in die keukenspeciaalzaken werken, die luisteren aan deze podcast en die denken nu: oké, we hebben weer zo’n managementgoeroe die het over transparantie heeft. Maak het nou eens concreet.
Maarten Zegstroo: Dus om het concreet te maken: ik denk dat het goed is als je aangeeft wat een oven kost, wat een kraan kost, wat het werkblad dat je hebt gekozen kost. Ik denk dat dat heel belangrijk is.
Jerry Helmers: Duidelijk kostenplaatje.
Maarten Zegstroo: Duidelijk kostenplaatje. En niet alleen de totaalprijs. Want dat komt nog steeds voor.
[22:14] Prijsstructuur en de rol van leveranciers
Jerry Helmers: Goed. Kan je daarin vinden, Martin, voordat we zo dadelijk naar Maarten in zijn menuutje gaan?
Martin Jansen: Ja, dat is voor mij als houtman natuurlijk makkelijker zeggen dan dat je in de apparatenwereld begint.
Jerry Helmers: Wat bedoel je daarmee?
Martin Jansen: Een houtman noemen we dan de mensen die de kasten leveren. Dus je hebt binnen de keukens de disciplines natuurlijk hout, apparaten en werkbladen.
Jerry Helmers: Ja, oké. Dat zijn de leveranciers.
Martin Jansen: Ja, maar van die prijsopbouw daarmee…
Jerry Helmers: Die prijsopbouw, leg dat eens uit.
Martin Jansen: Ja, oké. De dealers zijn natuurlijk voor tachtig procent mijn leeftijd en die zijn niet zo digitaal, als ik het zo zachtjes mag zeggen. Dus hebben natuurlijk in eerste instantie te maken gehad met een apparatenwereld die zich op een ander kanaal heeft vertoond, waar prijzen natuurlijk één op één meer dan transparant waren. Waar zo’n dealer zijn verdienmodel niet op af kon stemmen. Wat je ook van zo’n verdienmodel vindt, want als een consument nog steeds bij jou koopt, zul je best een goed verdienmodel hebben, denk ik. Want dan gaan ze ermee akkoord. Dus er is de afgelopen tijd natuurlijk wel extreem veel veranderd. En als hun hun verdienmodel al hebben, kun je natuurlijk niet zomaar de boel omgooien, omdat er bepaalde gelijke apparaten… het gaat voornamelijk over apparaten natuurlijk. En daarmee wil ik de apparatenwereld niet de schuld geven, maar daar is echt wel een hele grote verschuiving in gekomen. En ik denk dat je eerlijk moet zijn over gebruik van materialen, afgestemd op datgene wat er bij jou thuis plaatsvindt. We zijn natuurlijk als keukenwereld… was ik bij je… hebben natuurlijk allemaal materialen gehad waar we diverse slapeloze nachten van gehad hebben. Ik noem maar een woordje folie bijvoorbeeld. Of ik noem maar een woordje stoomovens of Bora of Quookers. Het zijn allemaal fantastische apparaten, maar het kan nog steeds niet met spaanplaat samen. Daar is ook geen overleg tussen leveranciers, zowel op houtgebied als op apparatengebied. Waarbij we gelukkig met de laatste meeting van Keukenbouw toch apparatenjongens en houtjongens bij elkaar gehaald hebben, die dan toch een stukje samenwerking met elkaar proberen te zoeken om uiteindelijk problemen vooraf te tackelen en niet er naderhand achter te komen dat die stoomoven naast mijn spaanplaatdeur… oh, dat kan toch eigenlijk niet.
Jerry Helmers: Een stukje ketenintegratie dus.
Martin Jansen: Ja, als dat zo mooi klinkt dan.
Jerry Helmers: Ja, dat is misschien ook alweer een managementterm.
Martin Jansen: Ja, dat vond ik wel.
Jerry Helmers: Ketenintegratie inderdaad. Maar in ieder geval meer samenwerken, plat gezegd.
Martin Jansen: Om uiteindelijk die consument misschien dat betere gevoel te geven. Nou, ik weet, ik noem allemaal geen vaktermen. Als ik spreek… kijk, we zijn allemaal net over de schrik van het hoogglans heen en nou zijn we met z’n allen massaal mat gaan verkopen. Het liefst ook nog zwart. Ik weet niet welke idioot dat verzonnen heeft. En daar hebben ze dan bij verzonnen: finger-proof-free. Nou ja, weet je, dan een beetje zoals…
Jerry Helmers: En waarom zeg je dat hiermee?
Martin Jansen: Ik was er niet klaar…
Jerry Helmers: Ja, dus een beetje…
Martin Jansen: Zoals onze regering dagelijks doet. Dingen vertellen waar helemaal niks van klopt. Want er is niks finger-proof-free. En als een consument dat dan heeft en die ondervindt dat dan na een half jaar, die komt natuurlijk maar op één adres terug.
Jerry Helmers: Ja, precies.
Martin Jansen: En dan heb je, dat is maar weer een stukje voeding van datgene waarom in die hele keukenmarkt tussen haakjes dan slecht zou moeten zijn.
Jerry Helmers: Ja, dus misschien oppassen met alles wat je belooft in de gesprekken.
Martin Jansen: Ik snap ook dat dat moeilijk is. Want als je alles zou moeten vertellen waar die rekening mee moet houden… Ik zeg altijd maar: als je drie uur met zo’n consument aan tafel zit, want zo lang duurt het minimale gesprek, en je probeert dan toch vriendjes te worden, want dat is de basis, en als je geen vriendje gaat worden stuur ze alsjeblieft naar huis, want je verkoopt helemaal niks of je verkoopt geforceerd. Als je dan toch drie uur met zo’n consument aan tafel zit, vraag dan minstens hoe de thuissituatie is. Hebben ze kinderen, hebben ze grote honden? En als dan mensen zwart mat willen en ze denken dat het finger-proof-free is, dan moet je ze even uit die droom helpen. Maar ik snap ook dat dat moeilijk is om te vertellen, want stel dat ze bij jou weggaan en ze gaan naar de buurman en die buurman zegt tegen die consument: hoor, bij mij is dat allemaal dik in orde, dan ben je die consument natuurlijk kwijt.
Jerry Helmers: Je bent adviseur of niet, hè?
Martin Jansen: Ja, maar je moet ook geld verdienen.
Jerry Helmers: Ja, precies. Daar zit misschien de grote spagaat.
[25:57] Maarten’s menu – Jong talent aantrekken en behouden
Jerry Helmers: Misschien, Martin, gaan we zo dadelijk ook in een spagaat, want het is tijd voor Maarten’s menuutje, de gesproken column. Maarten, ben je er klaar voor? Want we zijn heel erg nieuwsgierig wat je ons gaat vertellen, wat je de luisteraar wil meegeven of op inspireren. We gaan het horen. We gaan naar Maarten’s menu.
Maarten Zegstroo: We hebben echt een prachtige branche. Mooie producten, vakmanschap, techniek en commercie. Eigenlijk zit alles erin. En toch, toch zien we het best wel vaak gebeuren. Jonge mensen stappen enthousiast binnen, maar zijn net zo snel weer weg. Ze kiezen toch voor iets anders. Iets wat hipper lijkt, wat sneller is of waar je sneller kunt doorgroeien. Zeker in de keukenretail begint het echt op te vallen. De markt is aan het vergrijzen. Veel kennis zit bij die oude garde en dat is super waardevol. Maar wie komt er straks achteraan? We hebben jonge, goed opgeleide mensen nodig. Maar dan moeten we als branche ook zorgen dat die mensen hier willen beginnen en blijven. Dat betekent serieus investeren in begeleiding, perspectief bieden en ook laten zien dat je in deze branche trots kunt zijn op wat je doet. Dus de vraag is: hoe maken we die eerste stap aantrekkelijk? En hoe zorgen we dat ze niet na een jaar alweer weg zijn? En dan kijk ik ook even naar Martin Jansen. Martin, jij hebt hier ook vast ideeën over. Wat kunnen wij als branche doen om jong talent aan te trekken, maar ook vast te houden?
Jerry Helmers: Nou Martin, dankjewel Maarten voor deze gesproken column. Martin, er werd jou een vraag gesteld. Wat kunnen wij als branche eraan doen? Want deze column gaat natuurlijk ook over het werven en behouden van goed personeel. Je eerste reactie, wat gaat er door je heen?
Martin Jansen: Ja, dikke eens. Echt fantastisch.
Jerry Helmers: Maar goed, er werd ook een vraag gesteld door Maarten.
[27:44] Keukenopleiding en training
Martin Jansen: Ja, wij hebben dat al een beetje geprobeerd de afgelopen twee, drie jaar. Kijk, voor mensen die mij niet zien, ik ben natuurlijk van de oude garde en ik ben opgeleid met een keukenschabloontje en een tekenblokje om een keuken te tekenen. Ja, om vaktechnisch jargon te leren als hoekpasstuk en stijlmaat en plintje. En daar is natuurlijk behalve die meneer uit Waalwijk niemand die nog een keukenopleiding verzorgt of iemand die weet wat het vak inhoudt en hoe je moet plannen, hoe je dat moet doen. Dus Ballerina heeft in eerste instantie met een groot Duits bedrijf een digitale keukenopleiding gemaakt. Is duur, geënt op Ballerina, op het product Ballerina. Dat zijn licenties die wij kopen en die kunnen wij aan onze dealer doorverkopen op het moment dat ze jong, fris personeel hebben.
Jerry Helmers: Ja, wat is die digitale keukenopleiding dan? Je moet even iets concreter maken wat die digitale keukenopleiding dan is.
Martin Jansen: Die digitale keukenopleiding is eigenlijk… er zit niks achterlijks aan. Er wordt alleen langzaam ingespeeld: wat is een plint en wat is een hoekpasstuk? Omdat op het moment… wij verzorgen zelf met het agentschap trainingen in Duitsland voor onze dealers, voor ervaren dealers of onervaren dealers, om uiteindelijk de producteigenschappen in hun hoofd te krijgen. We gaan daar niet vertellen hoe je moet verkopen.
Jerry Helmers: Nou ja, dat is de vraag natuurlijk.
Martin Jansen: Dat weten ze allemaal wel.
Jerry Helmers: Of zit me af…
Martin Jansen: Zitten weten… ja, ik denk dat ik meer richting het adviseren ga, zoals jij dat wil, in plaats van verkoop. Want verkopen kunnen er heel veel, ja. Als je al een zin langer dan twintig woorden uitspreekt dan kun je wel verkopen, denken ze.
Jerry Helmers: Want jij kan wel lekker lullen.
Martin Jansen: Maar lullen kan iedereen natuurlijk. En die mensen zouden we het liefst ergens anders willen hebben. Maar het is meer de producttraining, om rekening mee te houden wat allemaal kan, maar ook wat niet kan. En welke informatie je naar die consument wel of niet zou moeten spreiden. Zodat die consument… Meneer Ellesiek, daar is hij weer, heeft het altijd zo mooi verteld: zo’n consument zegt dat hij een keuken gekocht heeft op een verjaardag ergens. Ja, dan gaan er al twaalf mensen staan natuurlijk die al die slechte ervaringen van hun keukens aan je doorvertellen. Dus die consument slaapt voorlopig niet de komende negen weken, wat het gemiddeld duurt dat de keuken dan komt. En als je het nog gechargeerder wil vertellen, dan komt na negen weken die keuken, dan moet hij alles betalen en dan komt de monteur binnen met een sigaretje in zijn mond en met een decoupeerzaag die gaat eerst die kast helemaal in de ellende zagen of zo. Ja, dat is een beetje defect, even heel gechargeerd. Want over het algemeen werkt het perfect met onze klanten. Alleen wij werken met keukenspecialisten, met papa’s en mama’s. Dus degene die daar de telefoon opneemt is ook degene die verkoopt, is ook degene die het voorzet. Alleen als ik daar tachtig procent van de dealers kijk… zoveel is dat… dat denk ik, wil slaan we dat naar zeventig, tachtig procent kijken. Ik heb naar ons gebied in het zuiden gekeken…
Jerry Helmers: Dat doet mijn collega Kees eigenlijk wel…
[30:20] Hoe houd je mensen in de branche?
Jerry Helmers: Maarten, krijg jij nou antwoord op je vraag die je hebt gesteld?
Maarten Zegstroo: Ik wil ernaartoe, Martin, het is een mooie weg ernaartoe.
Jerry Helmers: Kijk, want we zijn op zoek naar…
Maarten Zegstroo: Op dit moment heb ik nog geen antwoord op je vraag.
Jerry Helmers: Nee, maak hem even concreter. Ik moet je even ietsje korter houden. We willen personeel aan ons binden in de branche, in de markt.
Martin Jansen: Dan moeten wij met z’n allen ervoor zorgen dat wij nieuw personeel…
Jerry Helmers: Ja, maar hoe?
Martin Jansen: Wij zouden dat bijvoorbeeld willen doen. Bij ons is dat met zes, zeven concrete nieuwe personeelsleden gelukt. Waarbij wij door contact met HMC in Amsterdam, Rotterdam, Houten… schouder links… Klasje, Koning Willem I College in Den Bosch bijvoorbeeld… ik heb laatst met een zzp’er gesproken die werkt voor Interieur Retail samen, samen ook met de DB Groep die dat trouwens perfect voor elkaar heeft…
Jerry Helmers: Wat hebben ze concreet gedaan?
Martin Jansen: Die doen echt aan een stukje eigen interne opleiding. Dus die werken ook bijvoorbeeld met de monteursopleiding. Want er was natuurlijk niet alleen tekort aan het verkopend personeel, maar ook aan monteurs.
Maarten Zegstroo: Is het dan niet zo, Martin, want wij hebben ook heel veel papa-mama-zaakjes, dat we die krachten kunnen bundelen om die mensen te helpen aan getraind personeel? Die hebben denk ik niet de budgetten, denk ik, één, twee, drie om daarin dus…
Martin Jansen: Maar je moet als we naar de monteurs kijken… er zijn gesubsidieerde opleidingen. Er is niemand die daar… Het enige wat zo’n dealer natuurlijk doet, daar herken ik mezelf natuurlijk ook wel eens in, is dat je natuurlijk de volgende dag opstaat om datzelfde te gaan doen als wat je gisteren deed. En even niet nadenkt over het feit dat jouw monteur inmiddels al vijftig of vijfenvijftig jaar is, mijn leeftijd, onze leeftijd. En ja, dit jongen… sorry, maar die zijn je niet na. Is er ergens een neefje? Het liefst hebben ze natuurlijk mensen met honderd jaar ervaring. En die goed bekend staan. Maar dan vragen ze… dat gaat natuurlijk over het salaris.
Jerry Helmers: Of het wel kunnen of niet kunnen. Maar als je inderdaad mensen met heel veel jaren ervaring in je branche wil houden, dan moedig je ook het conservatisme. Je hebt toch juist ook mensen nodig voor nieuwe ideeën.
Martin Jansen: Ja, maar dan moet je openstaan voor die nieuwe ideeën.
Jerry Helmers: Juist mensen die misschien helemaal niet uit de branche komen en die je wil verleiden naar de branche toe.
Martin Jansen: Ja, maar laat ik je een praktisch voorbeeld geven.
[32:39] Samenwerking met onderwijs en stages
Martin Jansen: Dan geef ik toch een beetje antwoord op de vraag. Wij werken samen, proberen samen te werken met het HMC, Koning Willem I College. En dan via het contact van Ben, heet de lieve man van de monteursopleiding. Daar hebben we met z’n allen getracht om jong, fris, nieuw personeel… heel stages. Want die beginnen dan met… die zoeken stages voor gemiddeld twintig weken per jaar. Dat zou toch, denk ik, als je iemand fris in je winkel zou kunnen krijgen, en je stopt hem niet in het magazijn om daar de boel te vegen, en je laat hem niet alleen koffie zetten, maar je laat hem gewoon met mensen praten. Het grappige is dat die jonge mensen ook gewoon lachen op het moment dat er een consument binnenkomt. Dat is natuurlijk een hele vreemde gewaarwording natuurlijk. En een consument voelt ook niet die druk, want die student komt ook niet op je af om meteen een keuken te verkopen.
Jerry Helmers: Maar de bottomline is dus contact zoeken met het onderwijs of onderwijsinstelling bij jou in de buurt. Dat contact is er al.
Martin Jansen: Alleen ik merk ook dat op die opleidingen stagebegeleider volgens mij de grootste straf is die je kunt krijgen als leraar. Want die staan daar ook niet echt voor groepen. Ook daar merk je: het gevoel naar de keukenspeciaalzaak is hetzelfde als bij een consument.
Jerry Helmers: Oké, maar ik hoor nog wat ja maar, Maarten, tot slot.
Maarten Zegstroo: Ja, ik had een ja maar. En niet zozeer naar Martin toe, maar meer dat ik denk van: ja, die papa-mama-zaakjes… de gemiddelde leeftijd ligt inderdaad zo rond de vijfenvijftig, denk ik, die hoop ook dat die zaak op een gegeven moment overgenomen wordt. En daar ligt wel een toekomstig vraagstuk.
Jerry Helmers: Nou, wat is dan het antwoord op het vraagstuk volgens jou?
Maarten Zegstroo: Ja, die zijn er nu niet op die…
Jerry Helmers: Deel ik het dus.
Maarten Zegstroo: Ik denk als je nu… nou kijk ook even aan de overkant. Hoeveel dealers hebben we, Martin? Zevenhonderd denk ik in Nederland ongeveer. Bestaan al die keukenspeciaalzaken nog over tien jaar?
Jerry Helmers: Ja, dat is dus de vraag.
Maarten Zegstroo: Ik denk zoals het nu gaat niet.
Jerry Helmers: Dus dan staat de branche…
Maarten Zegstroo: We hebben een probleem.
Jerry Helmers: We hebben een probleem inderdaad.
[34:45] Hoe behoud je personeel?
Jerry Helmers: Een tip voor die keukenspeciaalzaak: hoe ze personeel kunnen houden, Martin. Hoe kun je ze houden? We hebben het nu niet over werven, maar hoe kun je ze behouden?
Martin Jansen: Houden is niet het grootste probleem bij onze klanten. Maar komen aan nieuw, vers bloed. Dat ze openstaan voor mensen zonder ervaring.
Jerry Helmers: Het is bij jullie misschien geen probleem, maar het is in de branche wel een probleem. De columnist zei het ook al in zijn gesproken column, van ja, we moeten voorkomen dat ze binnen een jaar weer weggaan. Misschien is het bij jou geen probleem, maar zeg dan eens één tip waarvan je zegt: zo doen wij het en dat is de juiste methode om je personeel te behouden.
Martin Jansen: Ja, ik denk dat dat niet zo in een zin uit te leggen is. Ik vind persoonlijk dat je, als je dan dat prachtige woord transparant mag gebruiken, dat moet ik bij de mens passen, dan denk ik ook dat je dat naar je personeel moet doen. Waar vroeger natuurlijk heel verdekt en een soort van geheimzinnig werd gedaan over getallen en inkoop en verkoop en marges, al die prachtige woorden. Gewoon je medewerkers betrekken in de prijs. Ja, uiteindelijk, je kunt een beetje… als jij ergens 120 rijdt en deze borden tegenkomt dat je daar 120 mag, dan weet je ook niet dat je eruit rijdt. Dus als je de mensen ook niet uitlegt dat ze elk product dat hij moet verkopen, ja, waarom je dat doet, die macht, dan kun je ze ook niet afrekenen.
Jerry Helmers: Dat is een mooie metafoor, die gaan we zeker onthouden. Jij tot slot nog een tip dan voor die keukenspeciaalzaken waar ze iets mee kunnen om personeel te behouden?
Maarten Zegstroo: Ja, nou, betrek ze inderdaad bij de onderneming, dat in eerste instantie. En durf ze dan op een gegeven moment ook een keer los te laten, zodat ze ook op eigen benen leren staan. Want dat maakt de keukenbranche voor die mensen dan een stuk aantrekkelijker.
Jerry Helmers: Wat bedoel je, dat eigen benen?
Maarten Zegstroo: Dat ze op een gegeven moment niet altijd de tekening eerst bij de eigenaar…
Jerry Helmers: Oké, dus ik zeg inderdaad: je werkt er een aantal jaren of een tijdje, en op een gegeven moment: ga lekker je gang, pak je eigen verantwoordelijkheid.
Maarten Zegstroo: Beter een foute beslissing nemen dan geen beslissing.
Jerry Helmers: Precies. Beter een foute beslissing dan geen beslissing nemen. En dan in je service en in je communicatie dat charmant oplossen naar de consument.
[36:47] Twee laatste minuten voor de gast
Jerry Helmers: Maar goed, we zijn bijna aan het slot gekomen van deze aflevering van Keukencast. Maar we hebben de laatste twee minuten nog. En wat is het spannende van die laatste twee minuten? Columnist Maarten Zegstroo moet zijn mond houden. Ik, de presentator Jerry Helmers, moet zijn mond houden. Het zijn twee volle minuten voor onze gast Martin Jansen. Ben je er klaar voor, voor die twee minuten? Compleet vrije spreektijd. Je mag zeggen wat je wil. Je mag reclame maken voor je eigen zaak. Je mag nog even scherp terugkomen op alles wat we hier hebben besproken. Twee minuten. Are you ready?
Martin Jansen: Nee. Nou, ik denk dat het goed is dat ik even terugkom op de podcast. Wat voor mij al een nieuwe beleving was. Maar wat vooral voor ons als product, als Ballerina, als MiMa, belangrijk is dat het niet zozeer gaat om het behouden van het personeel. Want dat doen onze retailers toch behoorlijk goed. Maar het gaat me meer om het feit: hoe staan we ervoor over tien of vijftien jaar? Want dan zijn de meesten dus mijn leeftijd. En dan kan ik natuurlijk heel egoïstisch denken van: ik ga over tien tot vijftien jaar nog meer tijd aan mijn kleinzoon besteden. Want dan is het voor onze generatie na ons. Ik denk dat we met z’n allen meer open moeten staan voor de nieuwe generatie die weliswaar geen ervaring heeft, maar die onbevooroordeeld onze prachtige… Net wat Maarten zegt, we hebben echt een fantastische markt met heel veel uitdagingen en mooie spullen en waarbij we het echt beter kunnen doen dan de wereld om ons heen. Dus als we daar meer voor open zouden staan. We hebben dat gelukkig al gezien met vijftig cents mensen, een eigen collegaatje bij ons op kantoor, Fleur van der Pluijmen, die met naam en toenaam genoemd mag worden. Dat is voor mij een meisje, die is nog maar twee of drieëntwintig jaar oud. Die is van het Koning Willem I College begonnen als stagiair bij ons. Hebben wij in het begin ook niet goed beetgepakt om een stagiair goed te begeleiden. En naderhand hebben we ingezien dat dat anders moest. En dat is nou een van onze volwaardige krachten. Want als je ziet hoe die op die leeftijd zowel digitaal als producttechnische zaken oppakt, dat is alleen maar een voorbeeld voor wat er zou kunnen volgen bij de rest van onze keukenspeciaalzaken. En laten we het vooral samen doen, want er staan dus nog genoeg uitdagingen te wachten. Even los als meneer Trump er is of niet.
[38:56] Slotreflectie
Jerry Helmers: Martin, dankjewel. Je had nog twintig seconden over. Je had bij wijze van spreken nog de groeten kunnen doen aan je kleinzoon.
Martin Jansen: Aan mijn kleinzoon.
Jerry Helmers: Martin, dankjewel voor je komst. Wat is je gevoel? Ben je tevreden over hoe het in deze podcast is gegaan? Er was af en toe even wat schuring tussen jou en mij, tussen Maarten en jou. In ieder geval niet altijd compleet met elkaar eens.
Martin Jansen: Dat hoeft ook niet.
Jerry Helmers: Nee, hoeft ook niet inderdaad. Maar wel een lekker gevoel?
Martin Jansen: Ja hoor, absoluut.
Jerry Helmers: Kom je nog een keertje terug?
Martin Jansen: Dat weet ik nu niet.
Jerry Helmers: Dat weet je dan, moet je kijken over naar hem. Maarten, ik kijk jou ook aan. Hoe is deze podcast jou bevallen? Kunnen we tevreden zijn over deze gast hier aan tafel?
Maarten Zegstroo: Ik ben zeer tevreden over Martin. Ik ken Martin al heel wat jaartjes. Dat maakt het voor mij ook makkelijker om deze eerste…
Jerry Helmers: Oké. Goed, dank voor jullie komst. Dank voor jullie input.
[39:45] Afsluiting van de podcast
Jerry Helmers: Beste luisteraars, jullie hebben geluisterd naar Keukencast, de podcast voor vakprofessionals met ambitie in de keukenbranche. Mijn naam is Jerry Helmers. Ik was jouw gastheer en presentator. Dank aan onze vaste sidekick en keukenexpert, keukenguru Maarten Zegstroo. Kom jij ook een keer langs bij Keukencast? Het zou leuk zijn. Check meteen: www.keukenbouw-online.nl. Je bent van harte welkom. Techniek: Daan Halters en Mark Schouten, projectmanager Folkert van der Werf, eindredactie van ons vak natuurlijk ook in handen van Suzanne Peek. Keukencast is een productie van Louwers Mediagroep in Weert. Tot de volgende aflevering, tot de volgende Keukencast.
